DOUR, 12 t/m 15 juli, Dour
Voor het eerst is het Dour-festival al uitverkocht voor de poorten goed en wel opengaan. Dan zou je als organisatie bijvoorbeeld kunnen investeren in extra pendelbussen en sanitaire voorzieningen, maar nee… Dour is voor diehards en die nemen de wijdverspreide pislucht voor lief. Zeker als ze vier dagen lang zo’n sterke en avontuurlijke line-up voor de kiezen krijgen voor zo weinig geld. Headliner van de donderdag is Wu-Tang Clan en het publiek ziet een verrassend goed op elkaar ingespeelde posse. Vrijdagmiddag zien we A Hawk And A Hacksaw: de combinatie van viool en accordeon, klezmer en Balkanklanken is bezwerend.
Advertentie
De elektronica-nerds van Hot Chip zorgen later voor het eerste hoogtepunt. De wortelbroeken van modeslachtoffers The Horrors zijn vooral visueel een attractie en een uitpuilende tent eet kort daarna uit de hand van RJD2 – die tegenwoordig met band optreedt. Bright Eyes brengt met een enorme band een gedegen set, maar de magie én de single Four Winds ontbreken. Simian Mobile Disco breekt deze dag tenslotte met een goed opgebouwde set de tent af. Bij de prima show van The Notwist is het stampvol en bloedheet. Op de slotdag is er de folk van Camping Sauvach’ en de strakke punkrock van The Thermals. De sonische shiatsu-massage van Sunn O))) is voelbaar tot ver buiten La Petite Maison. De nogal valse 1990s kunnen, net als eerder dit jaar in Paradiso, maar weinig potten breken en hetzelfde geldt voor de lome gitaarrockers van Black Rebel Motorcycle Club. Midlake weet haar wedstrijd wel te winnen, ondanks een matig geluid en voor een lage opkomst. Wilco sluit het festival vervolgens af met wel een nagenoeg perfecte show. Fuck die pislucht, volgend jaar weer! Ariën Rasmijn
