Dinosaur Jr. heeft de strijdbijl begraven

{mosimage}Dinosaur Jr. is niet zomaar een bandje, het is een way of life. Een manier van denken, een instelling, een houding die je jezelf aanmeet. Geen wonder dus dat de sound van J Mascis uit duizenden herkenbaar is. Want met wie hij ook samenspeelt: J’s nasale, krakerige stemgeluid en gruizige, ultiem virtuoze gitaarspel zijn volstrekt uniek. Toch is er momenteel ophef omtrent het feit dat Mascis op Beyond weer samenspeelt met Lou Barlow en Murph. Redenen daarvoor? De oorspronkelijke line-up van de in 1983 gevormde band heeft sinds 1989 niet meer samen in de studio gezeten, Lou zat in de tussentijd ondermeer in Sebadoh en The Folk Implosion en voor zover wij wisten konden vooral J en Lou elkaar niet luchten of zien. Maar blijkbaar is de strijdbijl begraven, al was het maar omdat The Fog, het nieuwe project waarmee Mascis enkele albums uitbracht, toch niet echt het succes bracht waarop gehoopt werd.

Advertentie

Reünies mogen financieel gezien dan doorgaans succesvol zijn, artistiek zijn ze meestal te verwaarlozen. Zo niet in het geval van Dinosaur Jr., maar da’s dan ook een geval apart. Als J geen gitaar kon spelen, zou hij namelijk net zo goed dood kunnen gaan. Dat klinkt overdreven, maar eenieder die de frontman wel eens gesproken heeft weet dat hij alleen echt tot leven komt als hij op een podium zijn instrument beroert. Dan zwiepen zijn lange haren opeens wild heen en weer, terwijl zijn uitgegroeide manen normaal gesproken net zo futloos ogen als de man zelf. Er wordt momenteel nogal gewichtig gedaan over het feit dat je weer met Lou en Murph speelt. Hoe kijk jijzelf naar de afgelopen 20 jaar? Was het vroeger met Dinosaur anders dan nu? Heeft de tussenliggende break-up en je tijd met The Fog nieuwe wijsheden opgeleverd? J: "Huhhuh, eh… ik snap niet echt wat het verschil eigenlijk is… andere of dezelfde mensen… (schouderophalend)… het maakt me eigenlijk niet zo bar veel uit…" Je ziet het niet als verschillende hoofdstukken uit je leven? J: "Ik leef altijd in het hier en nu. Ik kijk niet echt terug."

Constant
Almost Ready opent Beyond zonder enige vorm van intro. De gitaarsolo ramt ons zogezegd het album binnen. Da’s typisch Dinosaur Jr. hè, ongepolijst losbreken… J: "Almost Ready was en is mijn favoriete nieuwe nummer, dus is het logisch om daarmee te beginnen." De meeste van mijn vrienden geloven in progressie, ik niet echt." J (met een hoog lachje): "Hihihi… great." Zou je kunnen zeggen dat je muziek met Dinosaur Jr. ook vrij constant is gebleven? Jullie klinken zoals jullie klinken? J: "Ja, zo zie ik het wel. Mensen proberen me aan te praten dat ik nieuwe elementen in mijn muziek stop, maar dat slaat nergens op. Ik ben zo constant als het maar kan." Geldt dat ook voor je leven? J: "Ja, ik denk het wel, het gaat maar door, het leven, de beperkingen veranderen wel naarmate je ouder wordt, maar verder is alles pretty much the same."

Onderlinge meningsverschillen
In Pick Me Up zing je: "I’ve been wasting all these years, have I been wrong all along". Waar gaat die tekst precies over? J: "Niet over Dinosaur, meer over het leven zelf." Wat zijn dan je gemiste kansen? Twijfel je veel? J: "Ik twijfel eigenlijk nooit. Ik weet alleen van veel dingen dat het niet voor mij weggelegd is, daardoor kom ik nooit echt verder." Je zit jezelf een beetje in de weg? J: "Ja! Maar zo ben ik nu eenmaal. Ik schrijf liever een triest liedje over iets dat niet gebeurd is dan dat ik probeer om het te laten gebeuren." Hoe hebben jij en Lou de onderlinge meningsverschillen eigenlijk opgelost? J: "Dat hebben we niet gedaan. Murph was in positieve zin veranderd en Lou en ik praten gewoon niet zoveel samen." Is dat genoeg? J: "Wat mij betreft wel. Het gaat erom wat we op het podium klaarspelen." Arnold Scheepmaker

livedata 27 juni Paradiso, Amsterdam 20 juli Benicàssim festival, Benicàssim 17 augustus Pukkelpop, Hasselt