{mosimage}In september zette het Britse trio Fiction Plane de grote zaal van de Melkweg op zijn kop. De twee avonden die aan dit optreden vooraf gingen, trad de band ook al op in Amsterdam, maar dan in de ArenA, als voorprogramma van The Police. Zanger/bassist Joe Sumner (voor wie het nog niet wist, Sumner is inderdaad de zoon van Gordon Matthew Sumner aka. Sting) blikt terug op de shows in Amsterdam: “Het optreden in De Melkweg was fantastisch: duizend man die helemaal los gaan op jouw muziek. Ik vond dat leuker dan de optredens in de ArenA. Niet dat ik een voorkeur heb voor kleine zalen, maar het is toch anders als mensen speciaal voor jou komen. In de ArenA kwamen mensen natuurlijk voor The Police en kregen ze ons er gratis bij, of ze nu wilden of niet.”Beide bands touren momenteel samen door de Verenigde Staten. “Een vreemde ervaring”, stelt Joe vanuit de tourbus. “In de grote zalen zitten de mensen hier op stoelen. Het kost moeite om ze op gang te krijgen en dat lukt ook niet altijd. Dat is een enorm verschil met Europa. Verder gaat het tot nu toe allemaal goed hier, al is de tour nog maar net begonnen.”
Onafhankelijk
Fiction Plane, dat naast Sumner bestaat uit Seton Daunt op gitaar en Pete Wilhoit op drums, bracht enkele jaren geleden als kwartet het debuut Everything Will Never Be OK uit bij MCA. De verkoopcijfers bleven achter bij de verwachtingen en het viertal verkaste naar Universal, waar een gelimiteerde EP uitgebracht werd. Na het vertrek van bassist/toetsenist Dan Brown ging de band als trio verder. Er werd ongetekend gewerkt aan een tweede studioalbum. Dit album werd Left Side Of The Brain gedoopt en verscheen uiteindelijk bij Bieler Bros. Records, een klein label met voornamelijk metalbands in haar stal. “We waren bij de majors niet vrij om te doen wat we wilden. Daarom besloten we Left Side Of The Brain onafhankelijk op te nemen. Het was wel eng om die grote maatschappijen de rug toe te keren, maar ik heb er gelukkig geen spijt van. We hebben nu volledige artistieke vrijheid. Dat hoor je terug op de plaat, er is ruimte voor langdurige gitaarsolo’s en andere muzikale uitspattingen. Dat had bij een major nooit gekund.”Het nieuwe album klinkt inderdaad minder geijkt dan het debuut. De elf tracks variëren van ballads (Drink, Fake Light From The Sun) tot iets stevigere popsongs (Anyone, Cross The Line). De teksten op het album handelen voornamelijk over meisjes. “Het belangrijkste en meest intense deel in het leven van een man,” stelt Joe. “Logisch dat je daar over zingt.” Joe is zelf verantwoordelijk voor de teksten. “Maar de andere twee bandleden kunnen wel hun zegje doen, hoor. We zijn een trio, het is niet ‘ik en de rest van de band’. Veel ideeën onstaan tijdens het jammen in de oefenruimte.”De eerste single van het album, Two Sisters, gaat over de onmogelijke keuze tussen twee zusjes. Het refrein blijft na beluistering onherroepelijk de hele dag in je hoofd zitten. In Death Machine gooit de band het over een compleet andere boeg. Het is een protestlied over soldaten die geen idee hebben waarvoor ze eigenlijk vechten. Opvallend genoeg waren het niet de conflicten in Irak en Afghanistan die de Britse band inspireerden: “Het gaat over de Eerste Wereldoorlog. Ik maak me er nog steeds kwaad over dat jonge jongens vochten voor de macht van hun regering. Helaas is de tekst ook van toepassing op huidige oorlogen.”
Pappa
Het is niet onwaarschijnlijk dat je Fiction Plane kent van het eerder genoemde Two Sisters, dat deze zomer een radiohit werd. Toch blijft het vreemd dat een relatief onbekende band het voorprogramma van The Police mag verzorgen. De enige reden die we hiervoor kunnen verzinnen, is dat Joe de zoon is van Sting. Het ligt voor de hand om gelijkenissen te zoeken tussen vader en zoon en het moet gezegd: die zijn er genoeg. Niet alleen in uiterlijk en mimiek, ook qua stem is Joe een aardje naar zijn vaartje. Een nummer als It’s A Lie komt zelfs akelig dicht in de buurt van het Police-geluid. Toch is het te gemakkelijk om Fiction Plane af te doen als een eigentijdse Police, daarvoor verschillen de bands te veel. Fiction Plane lijkt vooral geïnspireerd door bands als U2 en Muse. Joe noemt zelf uiteenlopende invloeden als Jeff Buckley en Rage Against The Machine. “Maar”, zo stelt hij diplomatiek, “je wordt beïnvloed door alles wat je hoort. Ik kan daarom niet ontkennen dat we ook ergens beïnvloed zijn door The Police.”Tot voor kort wilde Joe in interviews niet over zijn vader spreken. Het pleit voor de band dat ze op eigen kracht probeerde door te breken. “Mensen zouden bovendien een verkeerd beeld van ons krijgen. Wij horen eerder thuis in het clubcircuit”, vindt Joe. Toen Fiction Plane door The Police gevraagd werd voor de support op hun reünie-tour, moest het trio dan ook lang nadenken. Het bleek toch een kans die de jongens niet konden laten schieten. Joe: “Ik sta nog steeds niet te springen om over mijn vader te praten, maar ik kan er natuurlijk niet om heen. Zeker niet nu we zijn voorprogramma verzorgen. De connectie is té duidelijk.”
De oplossing
Alsof het lot er mee speelt blijkt de bandnaam ook nog eens te verwijzen naar The Police: wie de letters van Fiction Plane op de juiste manier door elkaar husselt, krijgt namelijk de veelzeggende combinatie Infant Police. Het lijkt een ondeugende sneer van de zoon naar zijn vader, maar Joe ontkent dat dit bewust is gedaan. “Ik zweer je dat dit toeval is. Ik kon wel door de grond zakken toen ik dit voor het eerst hoorde. Het was toen echter al te laat om de bandnaam te veranderen.”Hoe graag Joe het ook allemaal zelf zou willen doen, voorlopig blijft zijn afkomst hem achtervolgen. Van de ruim dertig artikelen die ik op over de band vond, was er niet één waarin de naam van Sting niet genoemd wordt. Joe: “Ik heb er wel een paar gezien, maar ze zijn inderdaad schaars. De enige oplossing is zó goed en groot worden dat de link niet meer nodig is. We doen ons best om dat te bereiken.” Klaas Knooihuizen
livedata 15 december Petrol, Antwerpen 19 december Tivoli, Utrecht 20 december Paradiso, Amsterdam
