{mosimage}MUZIEKODROOM Hasselt
25 januari
Is de gimmick uitgewerkt? De magie tijdens het concert van Nouvelle Vague – Fransen die new wave-klassiekers op een hoogst originele manier naar hun hand zetten – is vaak ver te zoeken. Aan de omstandigheden ligt de matte vertoning van de band alvast niet: de box van Muziekodroom is lekker volgelopen (een beleefd publiek van twintigers en prille dertigers), de sfeer zit juist, het bier is koud. Toch komt het concert nooit echt van de grond, en blijven klassiekers als Blue Monday (New Order), Human Fly (The Cramps), Enola Gay (OMD) en Too Drunk To Fuck (Dead Kennedys) steken in goede bedoelingen. Slechts drie keer overstijgen de live-songs hun studioversie: in het van wanhoop en slecht Engels weer doordrongen Guns Of Brixton (The Clash), het frêle Making Plans For Nigel (XTC) en Sweet And Tender Hooligan, een tot de essentie herleide The Smiths-song. Heupwiegen en foot-tappen, dat lukt, maar tot diep in de ziel geraakt Nouvelle Vague in Muziekodroom, helaas, nooit. Patrick Vandewalle
