{mosimage}MELKWEG Amsterdam
25 maart 2008
Een bomvolle Melkweg ontploft van enthousiasme als The Wombats hun aanstekelijke optreden begint met Lost In The Post. Vooral de voorste rijen jeugdige volgelingen brullen publiekslieveling Moving To New York uitzinnig mee. Tijdens het door de zaal nagegalmde intermezzo ‘This is no Bridget Jones!’ uit Kill The Director weet de band nu ook de balkonsectie op te zwepen.
Ondanks de zo nu en dan onhoorbare zang, wordt de set alleen maar beter vanaf het moment dat een jongen het podium beklimt om – na een kort dansje tussen zanger Murph en bassist Tord – het publiek in te springen. Al crowdsurfend komt hij niet verder dan de tweede rij, maar de toon is gezet: alle vooraan gestationeerde indie-kids willen nu dezelfde euforie proeven. De beveiliging heeft het er maar druk mee. Het schijnt de band niet te deren, want even later vraagt Murph of ‘er niet meer van die crowdsurfers en dansende mensen op het podium kunnen komen’.
Dat laat één van de fans zich geen twee keer zeggen: met een salto duikt hij het publiek in. Daar applaudisseren de drie 'Liverpudlians' zelfs even voor. Dansvloervullers Let’s Dance To Joy Division en Backfire At The Disco doen de Melkweg bijna uit haar voegen barsten en het optreden eindigt niet voordat de band als één man besluit zelf ook maar de massa in te duiken: het trio wordt letterlijk op handen gedragen. Judith Laanen
