Hellendoorn
1 mei 2008
Een dagje Dauwpop is een wonderbaarlijke belevenis: nog nooit zagen wij een dergelijke mix van high en low culture op één festivalterrein. Of een gedragen act als Madrugada of pak ‘em beet Dries Roelvink het podium betreedt: de gemiddelde Dauwpop-bezoeker lijkt het allemaal prachtig te vinden.
Zo afwisselend als het programma dit jaar is, gedragen zich ook de weergoden. Een helder zonnetje kan plotseling plaatsmaken voor een stevige bui en menig Dauwpopper staat dan ook voortdurend in tweestrijd tussen zonnebrand en paraplu. Als Alain Clark en Exilia hun set er al op hebben zitten, rammelt het Belgische Triggerfinger de trommelvliezen eens goed los op het Jägermeister Suprise Stage. Het podium doet zijn naam eer aan, want bij het in Duitsland immens populaire Beatsteaks geven weinig bezoekers een blijk van herkenning. De band legt zich daar niet bij neer en spreidt – ondanks het ronduit beroerde geluid – een gedegen lesje publieksentertainment ten tonele. Hoogtepunt is als altijd afsluiter Let Me In: waar de Duitsers – op wat stoffige oude rockers na – het hele publiek letterlijk op de knieën weet te krijgen.
Terug naar het hoofdpodium, waar Moke al bezig is met een overdonderende show. Hoewel de main stage-tent echt niet de kleinste is, lijkt de band nu al klaar voor het grotere werk. Ook Krezip overtuigt op deze Hemelvaartsdag. Zangeres Jacqueline Govaert heeft zich in een stemmig Marilyn Monroe-rokje gehesen, wat goed van pas komt bij een cover als Shocking Blue’s Venus.
Terwijl VanVelzen en Racoon het publiek vervolgens vermaken met het betere popwerk, treden op het Enge Bos-podium klinkende namen aan die toch net een wat ander publiek trekken, zoals daar zijn: de Richards. Met ex-leden van Jovink en Mannenkoor Karrespoor in de gelederen is succes gegarandeerd met regio-lolbroekerij als Boks Uut, Boks An. Ook Dries Roelvink en Plork En De Aannemers kunnen op de goedkeuring rekenen van menig Zwarte Cross-fanaat.
Voicst-zanger Tjeerd Bomhof neemt tegen het einde van het optreden op het verrassingspodium de tijd om – ondanks het verbod – uitgebreid te crowdsurfen in het gezelschap van een opblaasbare orca. Minder gezellig, maar niet minder indrukwekkend is het concert van het Noorse Madrugada. Ondanks de dood van gitarist Robert Burås – in juli vorig jaar – lijkt de band vastberaden om door te gaan. Twee Deense bands nemen vervolgens het stokje over op het hoofdpodium: na de rock‘n’roll met een metaltwist van Volbeat is het goed uitblazen bij publieksfavoriet Saybia. Nog even naar Viva La Fête dan maar, waar zangeres Els Pynoo menig mannenhart op hol jaagt met haar uitdagende upskirt-inkijkjes. De zorgvuldig uitgesponnen elektropop kan echter niet verhoeden dat de moeheid toeslaat bij het stevig drinkende Dauwpop-publiek. Johan van de Werken
