013 Tilburg
27 juni 2008
Een bijzonder enthousiast publiek, met afstand Neerlands’ populairste popgroep ooit op de planken en een pak hits om U tegen te zeggen; na succesvolle try-outs in Delft en Deventer zorgt Doe Maar ook in Tilburg weer voor een feest der herkenning. En laten we daar voor de duidelijkheid even aan toevoegen: dat wordt al vlug een groot feest, want de groep maakt het in een uitverkochte 013 al snel weer duidelijk: alles doet het nog steeds. En verdomd goed ook.
Ook al is de reünie van het viertal door velen als volstrekt overbodig verklaard, de populariteit van de groep is er bepaald niet minder om. En wie er acht jaar geleden ook bij was tijdens de zestien concerten in Ahoy, ziet nu een band die zelfs nog beter is als toen. Doe Maar anno 2008 oogt bijzonder fit en enthousiast; Henny Vrienten – in spijkerbroek en op gympies – en Ernst Jansz gaan losjes met het publiek om en staan constant te stralen als het publiek luidkeels het zoveelste couplet (en refrein!) meezingt, terwijl Jan Hendriks als een rots in de branding zijn partijen speelt. Drummer Jan Pijnenburg blijft wat onzichtbaar, maar Joost Belinfante – die er deze reünie wél bij is – laat je dat snel vergeten. Naast allerhande percussieinstrumtenten en toeters die hij bespeelt, zorgt zijn gastrol tijdens Een Nacht Alleen voor veel hilariteit. En met Belinfante op het podium ontkomt Doe Maar natuurlijk ook niet aan die ene ode aan dat groene gras: Nederwiet. Jammer van dat rookverbod in de zaal.
Meer opmerkelijke zaken aan de setlist? Deze keer speelt de groep wel degelijk enkele nummers van de titelloze debuutplaat uit 1979 – toen Henny Vrienten en Jan Pijnenburg nog geen deel van de band uitmaakten – en slechts twee van reünie-album Klaar. Daartussenin zitten alle hits die je verwacht, waar je op hoopt en nog veel meer. Van Is Dit Alles, Doris Day, De Bom, Pa en Sinds Een Dag Of Twee tot Vergeet Me, Ruma Saya, Radeloos, Okee en Belle Helene. Zelfs voor een instrumentaaltje als Winnetoe is plek in de uitgebreide set. De nummers zijn en blijven tijdloos, in ieder geval voor de over het algemeen dertigers en veertigers die in de zaal aanwezig zijn en alles luidkeels meezingen. Het is weinig Nederlandse bands gegeven die uit zo’n uitgebreid oeuvre kunnen putten en zonder veel moeite 27 kwalitatief hoogstaande nummers uit de hoge hoed toveren. En dan te bedenken dat dit nog maar een try-out is voor het echte werk: de twee vrijwel uitverkochte shows op 10 en 12 juli in de Rotterdamse Kuip. Hoezo overbodig? Miguel Thannhauser
