(DOMINO/MUNICH)
Dat songsmid Will Oldham een degelijk deuntje kan schrijven is allang duidelijk en zijn nieuwe plaat verbaast op dat vlak geenszins; hoogstens is de sfeer nu een stuk optimistischer dan op eerdere albums. De degelijke songs klinken met de zeer zorgvuldige productie mooi en helder. Jammer genoeg ademt het album echter vooral een overheersende jaren zeventig CSNY-sfeer; het klinkt mij een beetje braaf, suf en mainstream in de oren. Iets contemporainer, iets scherper, iets urgenter mag het best zijn. Wat minder David Crosby, wat meer Lee Hazlewood de volgende keer. Lodewijk Reijs
Advertentie
