(4AD/V2)
Stereolab, zonder twijfel een van de meest avontuurlijke en typische bands van de jaren ‘90, heeft in het nieuwe decennium noest doorgewerkt terwijl de magie eigenlijk was verdwenen. De gebruikelijke verandering: de problemen van een echte carrière in plaats van de onbezonnen gebaren van de jeugd. Maar met 4AD als nieuw tehuis lijkt Stereolab eindelijk weer iets van haar oude kracht te hebben hervonden. Het experiment van voorheen komt waarschijnlijk nooit meer terug, maar de band voelt zelfverzekerd en strooit in puntige liedjes kwistig met zalvende melodieën waardoor de plaat zoiets als een eigenzinnig popstatement wordt. Een noodzakelijke comeback. Omar Muñoz Cremers
Advertentie
