(EMI)
Ondanks de onuitspreekbare titel is het nieuwste album van Sigur Rós het meest toegankelijke. Nadat de IJslanders in 2002 doorbraken in het alternatieve circuit met ( ) is hun muziek vooral voor de liefhebber geweest. Moeilijk te ontwarren composities en veel herhalingen zorgden daarvoor. Op deze nieuwste zijn de knappe composities nog steeds aanwezig, maar vallen ze op een of andere manier perfect in elkaar. Meer dan ooit zijn het liedjes en elk van hen heeft een betoverende schoonheid. De ijle falsetstem van Jónsi Birgisson klinkt magisch en de band stuwt elk nummer naar een hoogtepunt. Ongelooflijk mooi is dit. Rianne van der Molen
Advertentie
