(PEACEVILLE/SUBURBAN) Ik ben nooit een groot black metal-liefhebber geweest, maar voor Darkthrone maak ik een gigantische uitzondering. Door puristen met tunnelvisie is de Noorse band al lang en breed uitgekotst, omdat de heren een ander geluid laten horen op hun laatste platen. De groep grijpt namelijk terug naar de vroege roots van het genre (denk aan een band als Venom) en koppelt dat aan een gezonde voorliefde voor – oude – punk en de muziek van Motörhead. Uitermate verwarrend voor de extreme purist, maar muzikaal gezien wel reuze interessant. Je moet alleen even door het jaren ’80-geluid heenprikken, maar wanneer dat gelukt is, hou je een plaat over die zo de jaarlijst in kan. Miguel Thannhauser
Advertentie
