{mosimage}Hij geniet vooral bekendheid onder fijnproevers als zanger/gitarist van de Amerikaanse rockband Girls Against Boys, maar Scott McCloud zal ook door menigeen herkend worden van zijn betrokkenheid bij New Wet Kojak en Soulside. Onder de naam Paramount Styles heeft hij nu soloplaat gemaakt die allesbehalve rockt en een behoorlijk ingetogen geluid laat horen. Nee, McCloud klink op Failure American Style, zoals het kleinood heet, behoorlijk melancholisch. De plaat is dan ook een uiterst persoonlijk document geworden waarop een woelige tijd wordt afgesloten. Hij is er openhartig over op een fraaie maandagmiddag in Amsterdam. “Ik dacht ooit dat al mijn dromen als muzikant uitgekomen waren, maar uiteindelijk raakte ik de weg kwijt. Ik woonde in Los Angeles en nam muziek op met onder andere Courtney Love. Het was heel glamoreus en decadent. Van die dingen die eigenlijk goed aan zouden moeten voelen, maar voor mij het compleet tegenovergestelde bewerkstelligden.”
Hoe krabbel je dan weer terug? “Ik zat echt op een punt waar ik me afvroeg wat het nut van platen maken was, als toch niemand ze kocht. Ik moest echt weer leren om voldoening te halen uit het creatieve proces. Dat was ik kwijt geraakt ergens along the way. Ik begon door mezelf beperkingen op te leggen tijdens het maken van deze cd; geen effecten, geen poeha, alleen ik en mijn gitaar.”
Therapeutisch
Met het oog op die ervaringen, is het dus geen verrassing dat de cd vrij melancholish klinkt. “Ik wilde niet te sentimenteel worden, daar heb ik voor gewaakt. Ik zocht naar onderwerpen om over te schrijven en kwam op persoonlijke dingen uit.” Men zegt altijd dat schrijven therapeutisch werkt. Heeft deze plaat een beetje geholpen? “Hm, dat is een goede vraag. Ik denk ergens wel dat muziek op die manier kan werken. Schrijven helpt me wel om na te denken over zaken en het zorgt er bovendien voor dat ik mijn gedachten orden en op papier krijg.”
We filosoferen nog even door over de waarde van schrijven. “Ik schrijf veel en volg ook lessen. Mijn docente vertelde ooit ‘leven alleen is niet genoeg om een boeiend stuk te schrijven’, je moet in je werk iets van jezelf blootgeven, op die manier spreek je mensen aan. Kijk, je kunt wel zeggen ‘ok, ik werd wakker, liep naar de winkel en kocht een brood’, maar who cares? Het gaat juist om het waarom je die dingen doet. Mensen willen van elkaar weten wat ze beweegt. Maar aan de andere kant: het is niet altijd makkelijk om bepaalde dingen bloot te geven.”
Girls Against Boys
We moeten het toch nog even vragen: wat is nu de exacte status van Girls Against Boys? Jullie treden af en toe nog op, maar daar is alles ook wel mee gezegd. “Eigenlijk zijn we in 2002 gestopt. We waren compleet opgebrand na een vrij turbulente periode en toe aan een lange pauze. Zo nu en dan doen we wat dingen die we aangeboden krijgen en die we leuk vinden. Ach, wie weet maken we ooit nog een plaat. De manier waarop we nu bezig zijn, lijkt eigenlijk wat op mijn aanpak op Failure American Style: we zijn terug bij de basis, hebben de regie volledig in handen en ik merk dat er daardoor toch weer wat ideetjes beginnen te borrelen. Bij mij dan.” McCloud besluit vervolgens: “It would be fun!” Miguel Thannhauser
livedata 21 mei Rotown, Rotterdam 24 mei Cactus, Brugge 25 mei 't Smiske, Asse 15 juni Paradiso, Amsterdam
