{mosimage}De borrelnoten staan op tafel maar gezellig wordt het niet. Dinsdagmiddag vond de persconferentie plaats, waarop Buma/Stemra de veelbesproken brochure Fair Play aan de pers toe heeft toegelicht. De grote ophef die onder experts en betrokkenen is losgebarsten, heeft de organisatie vooralsnog niet tot inkeer gebracht. Zo zal er geen uitzondering gemaakt worden voor poppodia, festivals en bandwedstrijden.
Ook andere websites die in het kader staan van promotie van muzikanten
moeten gewoon het vastgestelde tarief betalen van 130 euro per zes
embedded muziekfiles, zoals YouTube filmpjes.
Buma Stemra meldt wel dat ze bezig is om met sites als YouTube af te spreken dat die collectief gaan betalen voor het embedden van hun files op niet-bedrijfsmatige websites. Of die deal er gaat komen is op dit moment onbekend. Bedrijfsmatige websites zullen zelf aangeslagen worden voor het gebruik van embedded muziekfiles. Waar precies de grens ligt tussen bedrijfsmatig en niet-bedrijfsmatig wordt niet helemaal duidelijk.
Hyvers hoeven voorlopig niet bang te zijn dat ze voor het embedden van files hoeven te betalen. Buma/Stemra is namelijk ook bezig om met sites als Hyves deals te sluiten die de gebruiker kosteloos houdt. Op dit moment blijken er echter nog geen deals gesloten te zijn en is het dus afwachten of de gebruikers inderdaad gevrijwaard gaan worden.
Waar de tariefstelling voor het embedden vandaan komt (€ 130 per zes files per jaar die tussentijds dan wel mogen wisselen) wordt ook vanmiddag niet helemaal duidelijk. Ze zijn in overeenstemming gebracht met de tarieven van achtergrondmuziek uit de non-digitale wereld zoals Buma/Stemra die in Nederland kent. In vergelijking met het buitenland zou Nederland een middenpositie innemen. Hoewel bij doorvragen door Buma stellig wordt beweerd dat een reeds ingevoerde en vergelijkbare regeling in België duurder is, mag getwijfeld worden of er in andere Europese landen momenteel überhaupt betaald moet worden voor het embedden van files. Op de website van de Belgische zusterorganisatie Sabam is van een vergelijkbare embed-regeling bijvoorbeeld niets terug te vinden.
Dat restaurants, sportscholen en doe-het-zelf zaken moeten betalen voor de muziek die ze op hun websites gebruiken, daar zijn de meeste mensen het wel over eens. Zij gebruiken de muziek van een liedjesschrijver voor hun eigen omzetverhoging. Het wordt echter problematisch als we spreken over bedrijven die juist de promotie van muziek tot hun specialiteit hebben gemaakt. Deze bedrijven zullen, bijna onuitgezonderd, niet op dezelfde manier voort kunnen bestaan als de nieuwe regelgeving per 1 januari 2010 in gaat. Bovendien zijn de consequenties met de snelheid waarmee Buma Stemra de nieuwe licentie-regeling wil invoeren voor veel organisaties eenvoudig nooit voor 1 januari te overzien. Door de stelligheid waarmee de plannen lijken te worden doorgevoerd vaag je, tegen de door Buma nu gepresenteerde hoge tarieven, een hele industrie weg en dat kan nooit goed zijn voor de artiesten die juist door die bedrijven worden geholpen aan naamsbekendheid en herkenning van hun nummers. Een groot deel van die artiesten is als liedjesschrijver aangesloten bij Buma/Stemra. Zij hebben, als leden, een troef in handen om het nieuwe beleid tegen te houden.
Tekst: Klaas Knooihuizen
Beluister hier de (jawel: embedded) stream van de persconferentie:
