PATRONAAT, Haarlem
20 april 2009
Sunset Rubdown is een van de vier geesteskinderen van Montreals Spencer Krug. De indie-alleskunner speelt in en schrijft voor Wolf Parade, Swan Lake en Frog Eyes. De vier muzikanten die hem vergezellen voor Sunset Rubdown komen uit verschillende Canadese bands. Ze brengen in juni een nieuwe plaat uit.
Tijdens de enige show in Nederland spelen ze vooral nieuwe nummers.
De heren en dame schuwen drama niet. Alle vijf hebben ze een trommel of bekken om tegen elkaar in te spelen of juist de drummer kracht bij zetten. Bassist Mark Nicol kruipt af en toe achter het tweede drumstel.
Zoveel gestamp kan makkelijk een overdosis opleveren, maar het resultaat bij Sunset Rubdown is krachtig.
De dwingende drums begeleiden een overrompellende combinatie van
donkere, maar bijna hypnotiserende pianopartijen en klassiek snerpende
gitaren. Dan heeft Krug ook nog een ongewone stem, die prominent
aanwezig is. Alle bandleden strijden om de hoofdrol met hun
instrumenten, maken soms zelfs met geluiden ruzie om uit te maken wie
beter hoorbaar moet zijn. Zo nu en dan is de strijd minder heftig:
zeldzame rustpunten in een concert dat bijna constant hoogtepunten
voortbrengt. De mensen van Sunset Rubdown wekken het beste in elkaar
op.
Op de bank thuis vermoeit of verzadigt Sunset Rubdown na tweederde van
een album. Maar moeheid of verzadiging treedt niet op in de zaal; noch
bij de vijf op het podium, noch bij het publiek beneden. De
instrumentale onenigheid houdt iedereen alert: nooit een saai moment.
Het moet een afspiegeling zijn van de werklust en rusteloosheid van
Spencer Krug. Vorig jaar presenteerde hij een herboren Wolf Parade, het
nieuwe album van Swan Lake is nog maar net klaar. Als half juni
Dragonslayer van Sunset Rubdown verschijnt, is dat het derde nieuwe
album dat Krug in een jaar afleverde. Half werk is het beslist niet,
afgaand op het nieuwe materiaal in het Patronaat.
Koen Verhelst
