{mosimage}KONINGINNENACH 2009, Den haag, woensdag 29 april
Het weer zit mee tijdens de twintigste editie van KoninginneNach. En het is druk: de grijze straten van Den Haag kleuren al snel oranje met een curieuze mengeling van schreeuwende middelbare scholieren en drinkende dertigers. Toch lukt het niet helemaal om er een bruisend feest van te maken. Het lijkt wel alsof KoninginneNach té groot geworden is, als het ware uit zijn voegen is gebarsten. De grote drukte op straat, en vooral bij de verschillende podia van de Buitennach, geeft het geheel een beklemmende sfeer – en dat de optredens niet spetterend zijn, helpt natuurlijk ook niet.
Op de Grote Markt doet Lady K-Wida haar best met brave reggaenummers,
maar haar naam van ‘beste reggaezangeres van Nederland’ maakt ze
vanavond niet waar. Erg aantrekkelijk is het ook niet om er te lang te
vertoeven, want het plein staat werkelijk propvol.
Ongeveer tegelijkertijd speelt Simon McBride op het
Kerkpleinpodium, waar de programmering vooral gericht is op blues. Het
publiek is vrij enthousiast, maar muzikaal komt het niet helemaal van
de grond. Van tevoren werd de Ierse bluesrock-gitarist nog getipt als
een van de hoogtepunten van de avond, maar het trio ramt er de nummers
er onsubtiel uit met een dertien-in-een-dozijn-sound. De verplichte
Jimi Hendrix-cover (“Fire”) wordt op die manier dan ook effectief de
nek omgedraaid.
Op het Spuiplein staan, zoals gebruikelijk, de grootste namen van
de Buitennach. Om iets na elven, de primetime van de avond, bestormt
Dio en aanhang daar het podium met zijn Nederlandstalige egorap. Het
blijkt te werken, want het Spuiplein stroomt nog voller dan het al was
en iedereen zingt en host mee op de ietwat lege, pompende beats.
Meteen daarop volgt Beef, wat misschien de bekendste naam van de
avond is. Ze spelen solide reggae, maar vervallen uiteindelijk toch
steeds in hetzelfde trucje. Daardoor is het hele optreden, ondanks dat
het niet slecht is, toch vrij lamlendig. En dat is eigenlijk
symptomatisch voor de hele avond: wel aardig, maar op geen enkele
manier geweldig. Jesper Doolaard
