TIVOLI, Utrecht
10 juni 2009
Het is een unicum dat Tivoli een Japanse band kan verwelkomen. Dir en Grey is enorm in eigen land en deze avond blijkt dat ze in Nederland ook wel wat groters verdienen. De zaal is vol, zweterig en jong. Gekleed in roesjes, kattenoortjes, en gele pokémon pakjes. Allen in gespannen verwachting voor zanger Kyo en co. Het gegil is niet uit de lucht als de band klokslag negen begint aan een stormachtig optreden.
De zanger Kyo weet de hele set lang het haar voor zijn ogen te houden, maar er komt een verrassend geluid uit. Vaak gekweld, dan weer onverwacht melodieus zoals in het nummer Obsure. De band walst over het publiek heen en met al die indrukken overheerst de verbazing. Al is het maar omdat het Japans zeer onbegrijpelijk en onnatuurlijk in de oren klinkt, maar de zaal is uitzinnig. Bij iedere pose of omhoog gehouden gitaar is er weer dat enorme gegil. De band speelt een technisch zeer hoogstaand set, en het is niet zo raar dat ze door Korn de nieuwe belofte worden genoemd.
Of het voor iedereen even toegankelijk is, is een tweede. Maar wie erbij was die avond kan in ieder geval zeggen dat ze een wonderbaarlijke band aan het werk hebben gezien. Uniek op vele manieren. Kyo beheerst de diepe grunts tot hoge uithalen en de gitaren en drums zijn uitmuntend. Knap dat deze band nu-metal weet om te buigen naar een goede showact. Een oprechte performance met veel interactie naar het publiek. Al met al een zeer verrassende avond. tekst Silvia Deurwaarder foto Femke Hansen
