FESTIVALPARK STENEHEI, Dessel (BE)
26, 27 en 28 juni 2009
Graspop Metal Meeting is inmiddels uitgegroeid tot één van de voornaamste festivals op het gebied van heavy metal in Europa. Over drie dagen verspreid brachten rond de 130.000 bezoekers uit diverse landen de festivalweide een bezoek.
Het in grote getale opgekomen publiek kan kiezen uit een mooi programma, al wordt je soms gedwongen harde keuzes te maken als favoriete bands gelijktijdig optraden.
Dat de campinggelegenheid uit zijn voegen barst en de sanitaire voorzieningen net voldoende zijn, kunnen als aandachtspunt op de agenda gezet worden. Ondanks een weersverwachting met broeierig weer en de kans op onweersbuien bleek de organisatie weinig aandacht te hebben geschonken aan zogenaamde schaduwplekken. De perfecte biergarten met parasols, die bij voorgaande edities tussen het hoofdpodium en de twee tenten oftewel marquees gelokaliseerd was, bleek verplaatst naar de nieuwe 24-uurs zone. De parasols ontbraken echter dit jaar. Met dergelijke temperaturen is dat echt een gemis.
Dag één staat in het teken van Crüefest, het rondreizende circus van de afsluitende act Mötley Crüe. Deze band, die aan het begin stond van de zogenaamde hairmetal, laat zien dat ze het kunstje nog lang niet verleerd is en speelt een sublieme set met een uitmuntend geluid, cd-kwaliteit. Het geluid is overigens het hele weekend in orde. De eveneens uit Los Angelos afkomstige act WASP, rondom het heerschap Blackie Lawless, brengt ook een voortreffelijke met klassiekers gevulde set. Heaven And Hell is degelijk. Zanger Ronnie James Dio blinkt tijdens elk optreden van deze act uit. Als 66-jarige heeft de kleine man ‘a good set of pipes’. Down, met voormalig Pantera zanger Phil Anselmo, staat als een huis en weet menigeen in Marquee II te overdonderen met een prima performance. Aan het begin van de dag zijn vooral het Griekse Firewind en het weer actieve Pestilence bands die opvallen door prima shows neer te zetten.
Op de tweede dag is het vooral de jeugd die aan zijn trekken komt. Met Slipknot en Korn als afsluiters op het hoofdpodium heeft de jongere generatie niets te klagen. Korn komt enigszins mat over, maar Slipknot laat zien dat ze wel degelijk een echte metalband is. De oude rockers van Journey vallen op eerste gezicht buiten de toon, maar zij leveren dankzij jaren aan ervaring een zeer goed optreden. Wat ook gezegd kan worden van het Deense Volbeat. Deze band draait nog niet zo lang mee, maar door veelvuldig optreden hebben ze een enorme status opgebouwd, wat de enorme toeloop op het optreden verklaart. Voor de thrashers zijn Legion Of The Damned en Death Angel goed op dreef. Liefhebbers van Monster Magnet en Mastodon worden ook op hun wenken bediend.
Qua hoofdact spreekt dag drie het minste aan bij de doorgewinterde hardrockers. Marilyn Manson wordt niet gezien als een echte metalact. Na drie dagen in de volle zon te hebben gezeten blijkt het optreden van deze act iets teveel van het goede. Een matige afsluiter van een verder prima festival. Eerder op de dag waren er gelukkig nog voldoende shows te zien die er wel toe deden. Sick Of It All is nog steeds een van de beste bands als het om hardcore gaat. Een kippenvelmoment. Anthrax, met nieuwe zanger Dan Nelson, weet ook te overtuigen, wat eveneens over Sacred Reich gezegd kan worden. Als liefhebber van doom metal laat ik Candlemass links liggen ten faveure van Suicidal Tendencies. De band rond Mike Muir weet mij te overtuigen dat de juiste keuze gemaakt was. Chickenfoot, met Joe Satriani, Michael Anthony, Chad Smith en Sammy Hagar, laat horen dat de doorgewinterde muzikanten, die net een album uit hebben dat vrijwel niemand nog gehoord heeft, het publiek makkelijk kunnen overtuigen.
Op de organisatorische kritiekpuntjes en het warme weer na, was Graspop in 2009 weer een mooi feestje. Gezien de bezoekersaantallen valt dit festival in de smaak en zal het volgend jaar weer een gezellig feestje worden. tekst Pim Blankenstein; foto’s Simone Vinke
