EFFENAAR, Eindhoven
6 juli 2009
Hoewel Destructo Swarmbots normaal gesproken met zijn tweetjes is, mag Mike Mare het vanavond alleen doen. Zoals we van Isis gewend zijn hebben ze weer een voorprogramma uitgezocht dat muzikaal totaal anders is. In een half uurtje maakt Destructo Swarmbots minimalistische ambient aangevuld met vervormde beats die ergens op de achtergrond te horen zijn. Alsof je luistert naar de hartslag van een ongeboren kind.
De atmosfeer die gecreëerd wordt is niet voor iedereen in de zaal weggelegd, de donkere tonen zullen daarom eerder hun heilzame werking doen bij nacht, het liefst voor het slapen gaan. Niettemin een interessante binnenkomer deze Amerikaan.
Voordat Isis start mag de Effenaar het bordje uitverkocht op de deur plakken waarna de kleine zaal uit zijn voegen kan gaan barsten van het optreden van de vijf Amerikanen. Er wordt begonnen met twee nummers van het gloednieuwe Wavering Radiant, het inmiddels vijfde volledige album van de heren. Wat direct opvalt is dat deze songs erg goed beklijven in de live situatie. Met een werkelijk subliem geluid zijn alle details goed hoorbaar vanavond.
In tegenstelling tot de laatste keer zijn de heren prima op dreef vanavond en maar zelden kunnen we de mannen op een foutje betrappen. Ingetogen als altijd (tussen de nummers door wordt er helemaal niets gezegd) gaat het vijftal op in de eigenzinnige postmetal. Het publiek kan enkel volgen. Waar veel bands het tegenwoordig moeten het hebben van het spelen van de klassiekers is het bij Isis vanavond ongeveer fifty/fifty. Tegenover elk nieuw gespeeld nummer staat wel een klassieker van Oceanic of Panopticon.
De band komt er, terecht, mee weg want elke compositie wordt met luid gejuich onthaald. Tussendoor horen we enkel ambient geluiden uit de laptop van gitarist Bryant Clifford Meyer en de spanning is te snijden met welke kraker ze nu gaan trakteren. De anderhalf uur durende show is dan ook een waar smulfestijn voor de liefhebber.
Na twaalf jaar en vijf albums is Isis dus nog steeds niet uitgeblust. Sterker nog, qua performance en songmateriaal zitten ze nog steeds in de lift. Niet voor niets richt de uitverkochte zaal zich na afloop op de merchtafel om in groten getale het laatste album aan te schaffen. Maurice van der Heijden
