FESTIVALTERREIN, Antwerpen
5 september 2009
In 1998 begon het als een straatfeestje met enkele dj’s; intussen groeide het dance-festival Laundry Day uit tot het grootste ééndagsfestival in België. Zaterdag stroomde het nieuwe festivalterrein op het Antwerpse Zuid volledig vol met een dikke 65.000 festivalgangers.
Op twaalf verschillende podia staan een hoop grote binnen- en
buitenlandse namen te pronken. De organisatoren slaagden er zelfs in om
DJ Tiësto rechtstreeks uit Moskou weg te plukken. Niet
tevergeefs trouwens, want duizenden fans gingen volledig uit hun dak
tijdens de headline-set van de Nederlander.
Onze aandacht gaat echter vooral uit naar Belgiës elektronica-glorie Front 242 die enkele uren voordien op de Main Stage staat. Tijdens de jaren tachtig waren zij één van de acts die Belgenland op de internationale muziekkaart zette. Een heleboel ‘oudere jongeren’ zakken dan ook af om hun helden van weleer een hart onder de riem te steken. Wanneer drummer en toetsenist aanzetten, wordt het podium volledig in de synthetische rook gehuld. Hebben de heren iets te verbergen, misschien? Wanneer even later ook de drie zangers aantreden, is de mist gelukkig weer een beetje opgetrokken en krijgen we een hoop aardige visuals voorgeschoteld.
Muzikaal worden we helaas niet overtuigd door wat er het volgende uur volgt. Ook al doen de heren in hun zwarte, militaristich ogende outfit erg hun best; het klinkt allemaal iets té gedateerd. Op geen enkel moment kunnen we ons van de indruk ontdoen dat we naar een topgroep van weleer kijken en luisteren. Een gevoel dat we enkele jaren geleden tijdens een zaalconcert helemaal niet hadden. Misschien is de schaal van een megafestival iets te groot geworden voor Front 242. Ook al blijft een nummer als Headhunter natuurlijk een pure classic. Maar volgende keer graag terug in een donkere club, jongens! Tekst Ruud Van De Locht; foto’s Patsie Borgers
