Festivalverslag Bluesrock Tegelen 2009

Festivalverslag Bluesrock Tegelen 2009

cuby_blizzards_foto_marco_van_rooijen.jpgOPENLUCHTTHEATER DE DOOLHOF, Tegelen
5 September 2009

De 26e editie van het Bluesrock Festival in Tegelen is nu al de meest besproken editie ooit, vanwege namen die men niet op een bluesfestival zou verwachten maar die, zoals later blijkt, de nodige ‘pit’ zouden toevoegen.

Die pit missen we nog bij James Hunter. Hoewel de set met de beste
bedoelingen wordt afgewerkt kan Hunter onmogelijk tot de bluesrock
worden gerekend.

Advertentie

julain_sas_foto_marco_van_rooijen.jpgJulian Sas staat daarentegen voor de derde keer op Bluesrock en heeft goed begrepen dat de nadruk vandaag op het steviger werk dient te liggen. I Take What I Want van Rory Gallagher, die eveneens op dit podium heeft gestaan (drie maal zelfs), is een eerste hoogtepunt van de nog jonge avond.

Cuby + Blizzards blijkt een gelukkige keuze te zijn want van Cats Lost, het laatste album, zijn zojuist ruim tienduizend exemplaren verkocht. Jan ‘Pinkpop’ Smeets klinkt verbouwereerd als hij in de aankondiging verwijst naar ‘die Jakhals’ van De Wereld Draait Door die er, precies één dag eerder, met de eer vandoor ging om Harry Muskee de eerste gouden plaat uit zijn carriere te mogen overhandigen. Muskee wandelt uiterst ontspannen met een sigaretje in de ene en een blikje bier in de andere hand over het podium. Stranger In This Town, zingt hij. Logisch als je in De Doolhof speelt. Met de C+B-standards Window Of My Eyes (met prachtige jazztrompet) en Appleknockers Flophouse kan deze legendarische act zich opmaken voor nog een volgend decennium.

hank_iii_foto_marco_van_rooijen.jpgHet optreden van uitsmijter Hank III & Assjack begint al vroeg. Waarschijnlijk om eventuele geluidsoverlastproblemen van deze bezeten country fuck uit Trashville, Tennessee in het overwegend katholieke Limburg voor te zijn. De hellbillies hebben daar maling aan en melden zich al ver voor het optreden aan het front om vervolgens vanaf het intro van Straight To Hell lekker ‘los te gaan’. Hank wil nog even een luid ‘Hell Yeah’ horen voor de collega’s van Th’ Legendary Shack*Shackers die tijdens de middagmatinee voor enige onrust hebben gezorgd. De countrypsychobillypunkmetal van Hank III gaat nog verder. Thrown Out The Bar? Als het aan een aanzienlijk deel van de bluesliefhebbers ligt wordt Hank met zijn gevolg uit De Doolhof geknikkerd. Vooraan bij het podium is het echter groot feest tijdens meezingers als Smoke And Wine en gaan er vele liters bier door de lucht. De keuze voor Hank III & Assjack als afsluiter heeft veel stof doen opwaaien, maar de beruchte livereputatie is hoe dan ook waargemaakt. tekst Jeroen Bakker foto’s Marco van Rooijen / Bluesmagazine.nl

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in Live Recensies. Bookmark de permalink.