{mosimage}AB, Brussel
24 september 2009
The Orb draait al sinds mensenheugnis mee in het circuit. Deze electro & ambientklassieker draait nog steeds rond de figuur van Alex Paterson. Die centrale positie bekleedt hij ook donderdagavond tijdens een concert dat door vele fans nu al verguisd wordt als één van de slechtste Orb-concerten ooit. En het is inderdaad zeker niet het concert van het jaar want er zitten een hoop zwakke schakels in.
Wat draagt de zwarte rapper in wit trainingspak bijvoorbeeld bij, uitgezonderd
wat met zijn kont te draaien en een erg zwakke vocale bijdrage te
leveren? Bovendien gaat het er vaak ook bijzonder rommelig en veel te
luid aan toe.
Op andere momenten kunnen we de opgefokte beatscapes wel best pruimen
en krijgen we de indruk dat we zonet incheckten voor een
intergalactisch disco- en housefeestje. We krijgen daarna afwisselend
dub-, reggae en zelfs raggavibes over ons heen. Op een gegeven moment
krijgt ook de drummer een meer prominente rol wat leidt tot een best
aardig duet met het geproduceerde elektronica-geweld. Maar dan lijkt
het feestje over: de zwart-witte would-be rapper van dienst blijft iets
te lang lullen richting publiek, volgens Alex Patterson. Hij neemt de
man gedecideerd mee achter de coulissen. Enkele minuten later is het
over en out na slechts een dik uur concerteren. Anticlimax, alhoewel
een deel van het publiek reeds de biezen heeft genomen en de rest
blijkbaar ook niet zo rouwig is dat het allemaal achter de rug ligt.
Ik vrees dat The Orb intussen over zijn houdbaarheidsdatum heen is en
beter een streep trekt onder dit hoofdstuk, vooraleer nog meer fans te
verliezen. Een stukje muziekgeschiedenis dooft uit. Ruud Van De Locht
