MELKWEG, Amsterdam
26 september 2009
Een tijdperk komt tot een eind. Twintig jaar nederhop beleeft vanavond zijn laatste uren. Na een afscheidstour van bijna een jaar is het definitieve eindstation bereikt. Osdorp Posse is niet meer. In de volgepakte Melkweg hebben 1500 fans de eer om de band voor de allerlaatste keer in actie te zien.
Het publiek bestaat voornamelijk uit mannen. De meesten zullen ergens tussen de 25 en 35 jaar oud zijn. Even terug rekenen leert dat zij hun puberteit beleefden op het moment dat Osdorp Posse met het succesvolle Afslag Osdorp op zijn populairst was. Toch staat dit laatste optreden maar voor een klein deel in het teken van jeugdsentiment. De meeste bezoekers zijn nog steeds fan, getuige de vele bandshirts van na de millenniumwisseling. Bestudering van die shirts doet beseffen dat Osdorp Posse in de loop der jaren goede zaken heeft gedaan qua merchandise. Volgens mijn onbetrouwbare grove schatting lopen er wel honderd verschillende shirts rond in de Melkweg, de meeste zwart en allemaal voorzien van het bekende OP-kruis.
Voordat het spectakel echt gaat beginnen wordt de zaal opgewarmd door twee gasten uit de OP-school: Jerome XL en Casto. Beide geven een aardige show weg en zijn zichtbaar vereerd dat ze aan deze bijzondere avond mogen bijdragen.
Na het dubbele voorprogramma is het dan eindelijk zover. Vijfde OP’er Deegmeester Daan knalt de beat erin en de Def P, Seda, IJsblok en King vangen aan met Geendagsvlieg opener Mic-check. Het bier gaat door de lucht en niet veel later volgt de eerste stagediver. Vanavond mag het, en iedereen doet het. In razend tempo komen alle klassiekers voorbij. Commerciële Aids, De Goeie In ‘t Vloeien, Moordenaars, Origineel Amsterdams… De band kan putten uit zo’n 200 nummers en heeft enkele medlies geschreven om er zoveel mogelijk te spelen. De rechttoe rechtaan raps met de simpele a-b-c-b rijmschema’s verdienen nog altijd niet de schoonheidsprijs, maar de energie van het vijftal en de eerlijkheid van de teksten doen deze kritieken degraderen tot zuurpruimerij. Def P mag dan onlangs veertig zijn geworden, hij staat er nog met dezelfde kracht als in zijn jeugd. Qua populariteit is de OP al lang over zijn hoogtepunt heen, maar gezien de liveshow van vanavond mag er onomwonden gesteld worden dat de heren op hun hoogtepunt stoppen.
De Osdorpers hadden natuurlijk kunnen kiezen voor een avond vol sentiment. Dan waren Hennie Vrienten, Marco Roelofs en Nembrionic langs gekomen. Dan had Def P de zaal om stilte gevraagd en een minutenlang dankwoord uitgesproken. Dan hadden we tijdens het reffrein van Onkwetsbaarheid Is Eenzaamheid met aanstekers staan zwaaien. Het gebeurt allemaal niet. Zelf wanneer Saskia Slegers ‘haar’ mannen een gouden plaat uitreikt voor Afslag Osdorp stromen er nergens tranen. Osdorp Posse is hard en rauw en het is een goede keuze om twintig jaar OP ook hard en rauw te eindigen. Als de tweede toegift wordt afgesloten met Beastie Boys ode Geen Slaap Tot Osdorp beklimt het publiek massaal het podium. Dronken en bezweet viert de Melkweg feest. Dit is precies zoals we de Osdorp Posse altijd zullen blijven herinneren. Heren, bedankt. Het ga jullie goed. (Een traan valt op mijn toetsenbord) Klaas Knooihuizen
