Emiliana Torrini geeft zangles in Tivoli

TIVOLI OUDEGRACHT, Utrecht
24 September 2009

Je hebt het zeker al eens voorbij horen komen: ‘My Heart Is Beating Like A Jungle Drum, Pampampam parrappapaapppam’. In niet geheel accentloos Engels maar oh zo charmant gezongen blijft dit vrolijke liefdesliedje onbewust hangen. Het betreft hier een track van Me And Armini, het met lovende reviews overladen zesde album van de IJslandse zangeres Emiliana Torrini.

Advertentie

Dit, en het gegeven dat Torrini eerder deze maand indruk maakte op het prachtige, nieuwe festival Into The Great Wide Open zorgt ervoor dat Tivoli Oudegracht op een paar kaarten na uitverkocht is.

Het publiek blijkt duidelijk voor één act te zijn gekomen dus is het
voor de akoestische ‘opwarmer’ Lay Low een taaie klus om de aandacht op
te eisen. De onzekere presentatie doet er ook al geen goed aan. Toch
blijft deze respectloze houding een plaatsvervangende schaamte
oproepen. De eveneens uit IJsland afkomstige zangeres, die ook op
bovengenoemd festival te zien was, wordt bijgestaan door een gitarist
die we later op het podium terugzien bij la Torrini.

Opmerkelijk is de vermanende boodschap aan ‘All You Crazy Drunken
Fools’ waarmee ze het optreden begint: ‘Nu is de tijd gekomen om je te
laten horen!’. De oproep mist zijn uitwerking niet en zowel Torrini,
die zelf ook wel een drankje lust, als publiek heeft het naar de zin.
Het verzoek om dat bescheiden hitje klinkt al na tien minuten maar
Torrini is de baas en geeft aan dat we nog zeker drie kwartier moeten
wachten. Met een verontschuldigende blik vergelijkt ze de band met
Mötley Crüe vanwege de grote hoeveelheid materiaal die deze heeft
meegebracht. Bij ieder nummer wordt van instrument gewisseld waardoor
er voor Torrini voldoende gelegenheid is voor een gezellig babbeltje
met het publiek. Giechelend als een verlegen meisje maar ook lichtelijk
verward of onder invloed, zou je haar ook kunnen betichten van een
onzekere performance, maar wie haar vaker heeft gezien kijkt daar dwars
doorheen.

Deze dame weet dondersgoed waar ze mee bezig is en dat zijn
het niet slechts lieflijke liedjes als Birds of Big Jumps voor
onschuldige meisjes. We zijn inmiddels twee whiskey’s verder en het is
tijd voor het onheilspellende Gun waarin dreiging voor de grote jongens
op de loer ligt: ‘So you shot him up close n’ you shot him in the
face’. Tivoli mag even op adem komen en krijgt in de toegiften naast
Heard It All Before ook zangles. Wanneer zij daar alleen staat met
akoestische gitaar en het van Lenny Kravitz bekende Fields Of Joy
start, zingt het publiek Dear Prudence en laat het zich van zijn beste
kant zien waardoor deze avond na een stroef begin toch nog op een
waardige wijze wordt afgesloten. Jeroen Bakker