AB, Brussel
30 september 2009
Emiliana Torrini brak pas het afgelopen jaar door bij het grote publiek dankzij haar speelse single Jungle Drum, maar haar eerste album dateert alweer van 1999. De breekbaarheid en oprechtheid van de liedjes is gebleven, de teksten werden echter interessanter en zij en haar band experimenteren flink met hun instrumentarium, timing en techniek.
Emiliana speelt vanavond in de AB in Brussel voor een uitverkochte
zaal. Ze is nerveus, zegt ze. Het is voor het publiek moeilijk op te
maken of dat echt waar is of dat ze gewoon weer in een guitige bui is.
Ondertussen bereikte ze ook langzaam maar zeker de status van
gevestigde artieste. En terecht: Emiliana Torrini maakt popsongs in de
traditie van Suzanne Vega en Joan Armatrading. Van het moment dat ze
voor het eerst haar keel opentrekt om ons welkom te heten en Fireheads
in te zetten, luistert de zaal geboeid. Bijna alle nummers van haar
laatste album komen voorbij, evenals Heartstopper van Fishermans Woman
en To Be Free van Love In The Time Of Science. Ze brengt haar muziek
oprecht en vol vuur. Van ‘the animal in her throat that goes ‘WHA!’
every now and then’ is niks te merken. Ze is prima bij stem en brengt
ons regelmatig in vervoering met mooie klanken. Daarnaast charmeert het
innemende persoontje steeds weer met grappige anekdotes in haar
bindteksten. En tja, dat accentje blijft ook zalig.
Het is zel wel duidelijk dat Torrini een drukke zomer heeft gehad: ze
speelde op bijna alle grote festivals. De band lijkt hiermee enigszins
op automatische piloot te spelen en voor Emiliana zelf heeft muziek
maken en zingen weinig geheimen meer. Leuk is het wel om de drummer in
de weer zien met strijkstokken en een xylofoon. Als ze zelf de gitaar
ter hand neemt is duidelijk dat ze niet liegt over haar gebrek aan
ervaring met het spelen op zo’n ding. Uiteraard komt ze er toch prima
mee weg.
Eigenlijk is er maar één track die niét goed uit de verf komt en dat is
Jungle Drum. Vanaf de eerste klanken lijkt Emiliana er geen zin in te
hebben en het nummer wordt zo snel mogelijk afgeraffeld. Heeft ze het
nummer zelf ook al te vaak gehoord en gespeeld? Hoe dan ook: het is
duidelijk dat het de goed gaat met deze dame. Ga haar nu nog snel zien,
voor ze over een paar jaar aan die veel minder intieme stadium tour mag
beginnen. Saskia Videler
