WATT, Rotterdam
11 oktober 2009
‘Het is verboden zondag of op een daaraan gelijkgestelde feestdag, zonder strikte noodzaak geluid te veroorzaken waardoor de zondagsrust kan worden verstoord. In bepaalde gevallen is ontheffing hiervan mogelijk’. Zo luidt de omschrijving van Verstoring Zondagsrust zoals de overheid dat heeft vastgelegd. De ontheffing werd eerder aangevraagd door de programmeurs van Baroeg, waarbij de ambtenaar in functie van het plaatselijke stadskantoor ‘Our Hate Will Destroy You’ kon noteren.
Nadere uitleg wees uit dat dit betrekking heeft op een line-up van vier Amerikaanse bands waarvan er twee als hoofd-act fungeren. Voor de locatie werd uitgeweken naar De West-Kruiskade waar precies een jaar geleden, na een grondige renovatie, Watt een feestje gaf met Iggy en zijn Stooges als ‘housewarming’-band.
Door progressieve, of beter gezegd grensverleggende deathmetal van Daath wordt ’s middags het startsein gegeven voor een paar uurtjes intensieve muziekbeleving van zowel muzikanten als toeschouwers.
Waar Daath nog wel eens uit de bocht vliegt klint de trashcore van Throwdown superstrak, al is het kunstje vele malen eerder vertoond en liggen de invloeden (o.a. Pantera) er wel erg dik bovenop. Dave Peters, behorend tot de betere brulboeien van het genre, concludeert fijntjes dat de meisjes vandaag in de minderheid zijn en dus moeten oppassen.
De sfeer is echter uitstekend en de omvang van de pit begint langzamerhand groter te worden wanneer eerste headliner Unearth zijn uitstekende live-reputatie in Nederland wederom weet waar te maken. Er klinkt een dreigend verzoek door de zaal om vooral niet stil te blijven staan en er is vrijwel niemand die dit dreigement niet serieus neemt. De sterke set bevat met We Are Not Anonymous en Crow Killer recent materiaal van het vorig jaar verschenen The March, maar ook publieksfavorieten als Zombie Autopilot en Black Hearts Now Reign ontbreken niet. Met de belofte volgend jaar terug te komen voor enkele club- en festivalshows wordt het optreden afgesloten.
Het feit dat gitarist Matt DeVries zojuist papa is geworden en dus niet meespeelt, vormde geen aanleiding voor Chimaira om, eveneens als co-headliner, het metalfeest niet af te sluiten. Toch verloopt het optreden aanvankelijk wat stroefjes, al blijft de respons even groot. The Venom Inside van het laatste album The Infection is net als het andere nieuwe werk wat logger dan we gewend zijn en dat heeft direct invloed op het ‘geweld’ in de zaal. Gelukkig wordt met Resurrection de koers lichtelijk gewijzigd en krijgt het publiek met gevoelige meezingers als Pure Hatred en Nothing Remains dat waar het voor gekomen is. Jeroen Bakker
