MELKWEG, Amsterdam
Zondag 8 november
Vanavond krijgt het publiek in de Melkweg goed waar voor zijn geld. Er staan maar liefst twee openingsacts op het programma, voorafgaand aan het optreden van Editors. De Canadese band Wintersleep is in zijn thuisland al een goede bekende. Europa begint nu ook langzaamaan voor de band te vallen.
De Canadezen openen de avond met het sterke Archeologists van het nieuwste album
Welcome To The Night Sky. De band speelt een strakke set van lekker in
het gehoor klinkende rocksongs. Een goede show en uitstekende opwarmer
van het Amsterdamse publiek.
De Britten van The Maccabees hebben het vanavond wat moeilijker. Het
geluid is zo slecht afgesteld dat de zanger vaak helemaal niet te horen
is. Af en toe is er een enkele regel te verstaan, maar daar blijft het
helaas bij. De geluidsman kan dan ook rekenen op heel wat boze blikken.
De muziek van de band klinkt wel helemaal in orde en het publiek
reageert ondanks de geluidsproblemen erg goed op de klanken van de
Britten. De band maakt namelijk erg aanstekelijke indierock met
onverwachte hooks. Het maakt nieuwsgierig naar hun show met degelijk
geluid.
Na een ombouwpauze van ruim een half uur wordt het publiek wat
ongeduldig. De band waar iedereen op wacht mag nu wel komen. Alsof ze
het door hebben, komen de mannen van Editors aangelopen. Na nog geen
noot gespeeld te hebben, stijgt het volume in de zaal naar
oorverdovende hoogten. Op een scherm achter de band verschijnt het
‘landschap’ wat ook op de cover van de nieuwe cd staat. De band opent
dan ook met de titelsong van het nieuwe album In This Light And On This
Evening. De show volgt daarna in een rap tempo. Een goede mix van oude
en nieuwe songs worden gespeeld. Vooral de songs van An End Has A Start
worden goed onthaald. Maar ook het oudere werk van The Back Room als
Lights en Munich worden met luid applaus ontvangen. Bij de nieuwe songs
is het publiek nog wat onwennig. Alleen op de songs Bricks And Mortar,
Eat Raw Meat = Blood Drool en de single Papillon wordt meegezongen en
gedanst.
Zanger Tom springt weer als een razende over het podium met zijn gitaar
soms boven zijn hoofd. Drummer Ed verdwijnt vaak in de rook van de
rookmachine. Bassist Russell laat zich van een andere kant zien door af
en toe keyboards te spelen, met als leadgitarist Chris.
Na ruim anderhalf uur dansen, zweten en zingen voor zowel de band als
het publiek, zit het er toch echt op. Editors bewijst ondanks de nieuwe wending nog steeds een
geweldige liveband te zijn en het nieuwe album blijkt oook live goed uit de verf
te komen. Het was een gedurfde zet, maar soms wordt dat beloond. Tekst Susanne Kooijman; (oude) foto Patsie Borgers
