W2, Den Bosch
7 november 2009
Woest en verbeten ragt het Bossche drietal Fehler door een reeks eigen nummers en een cover van Old Man Gloom. Vanavond wordt het onlangs verschenen Adharma voorgesteld, dat het moet hebben van de vuige combinatie tussen donkere hardcore en vieze sludge. Ook live bevat het de juiste gitaar riffs, maar de band mist soms nog de puntigheid in de overgangen.
Strak is het ook niet altijd, maar feit blijft dat Fehler de avond
prima opent. Drummer Ruud, die helemaal losgaat achter zijn drumkit, is
de blikvanger van de band. Hopelijk nemen de andere twee hem als
voorbeeld voor de volgende show, want iets meer beweging had gerust
gemogen.
Dat Josh Graham voor prachtige visuals zorgt liet hij al zien bij
Neurosis en Red Sparowes. Bij A Storm Of Light is dat vanavond niet
anders, maar in dit loodzware gezelschap valt hij toch vooral op als
frontman. Met een geluid dichtbij moederband Neurosis ligt de kans dat
je het onderspit delft torenhoog op de loer. Dat gebeurt dan ook deels.
De repeterende muziek is weinig gevariëerd na de overtuigende en
loodzware opening.
Dat de man geen begenadigd zanger is zal hij zelf ook wel in de smiezen
hebben, aangezien de zang pas imponeert als bassist Domenic Seita zijn
stembanden gebruikt of de samples van zangeres Merissa Campbell voorbij
komen. Vooral door toevoeging van haar zang in het prachtige Sister
komt de kracht van A Storm Of Light naar boven. Het einde van de set is
eveneens voortreffelijk uitgewerkt. De gloeiende zon op het scherm
wordt langzaam kleiner, de muzikanten gaan in een kring om het drumstel
staan en met een harde snare slag wordt de set afgesloten en gloeit de
zon nog één keer op.
Helemaal overdonderen doet ook Minsk niet. Vergeleken met de Roadburn
set van afgelopen april is de broeierige sound vanavond wat minder
dynamisch. De loodzware combinatie van doom- en postmetal wordt
ondersteund met donkere etnische invloeden en ontwikkelt zich als een
zware trip waar een depressieveling nooit meer uit zal geraken.
Op een zaterdagavond is het überhaupt een helse klus om de trage lava
erupties van de vier Amerikanen te ondergaan. Eenmaal gevangen door
Minsks bedoelingen is er echter geen ontkomen meer aan. De variatie in
vocalen geeft de spirituele boodschap extra elan en maakt de
woestijnroute van deze Westerse bedoeïenen enkel intenser. Het moet
gezegd worden; de gewaagde keuze om de uitbarstingen grotendeels
achterwege te laten zorgt ervoor dat een deel van het publiek afhaakt,
waarbij anderen aan de grond gekluisterd blijven luisteren. Maurice van der Heijden
