{mosimage}W2, Den Bosch
donderdag 19 november 2009
Mike Vennart, gitarist/zanger van Oceansize heeft geholpen met de productie van het laatste album …Sail the Rough Sea dus is het niet meer dan logisch dat The Worldonfire een plekje als voorprogramma inneemt. Op basis van het half uurtje vanavond verdient het dit echter niet. De Engelsen pakkken uit met een slappe post- hardcore/rock sound die, mede door de zang, vergeleken kan worden met een ingetogen Thursday op een slechte avond.
Volledig volgens het boekje gaan de vijf heren op in het eigen spel
zonder dat een ruwe zee bevaren wordt. Het geroezemoes in de zaal
begint de muziek van het podium te overstemmen en eigenlijk is dit niet
meer dan logisch want verrassend en overtuigend wordt The Worldonfire
nooit. Op de drummer na dan.
Kalmpjes gaat Oceansize van start en gedurende de set worden ook nog
twee ingetogen nummers van de laatst verschenen EP Home and Minor
gespeeld. Die kant van Oceansize komt vanavond echter niet helemaal uit
de verf. Prachtig is het zeker maar met het weekend in zicht wil
iedereen de agressievere kant van Oceansize horen. Een nieuw nummer van
het aanstaande album laat zien dat het vijftal de dissonante en
beukende kant van de progressieve rock niet vergeten is. Drummer Mark
Heron mag zich weer eens lekker uit leven en zijn drumspel is ook
vanavond weer een lust voor het oog en oor.
Net als twee jaar geleden briest perfectionist Mike Vennart in het
begin van de set naar de geluidsman op het podium omdat hij zijn zang
niet goed hoort. Wat zullen die mensen op deze tour weer een slechte
avond hebben met Oceansize op het podium. Het heupwiegen van hem is
eveneens onveranderd maar past nog steeds niet bij de muzikale attitude
van de Engelsen. De rest van het gezelschap is beter in zijn element op
het moment dat ze uitrukken voor een geluidsuitbarsting.
De opbouw, de onderhoudse spanning en de ontploffing blijven toch het
geweldige aan Oceansize. Vooral op het laatste album Frames laten ze
dit horen maar helaas komt enkel Unfamiliar van dit juweeltje
voorbij. Van het debuut Effloresce komen nog wat krakers voorbij maar
de band hinkt vandaag teveel op twee gedachtes waardoor de trein elke
keer blijft stotteren. Jammer want met het perfecte geluid in de zaal
en het technisch kunnen van de heren had er veel meer ingezeten.
Bij de twee toegiften Meredith en The Charm Offensize van het
tweede album Everyone into Position slaat de vlam op de valreep pas
echt in de pan. Iedereen kan uiteindelijk dus toch met een glimlach op
het gezicht naar huis. Maurice van der Heijden
Foto: Frank Seifert
