{mosimage}Paradiso Amsterdam
donderdag 19 november 2009
Hij wilde zijn roem als filmster nooit gebruiken om zijn muzikale carrière op gang te helpen. Nu 30 Seconds To Mars is doorgebroken, geniet Jared Leto echter met volle teugen van alle aandacht. In de Paradiso gedraagt Jared zich donderdag als een over het paard getilde vedette. Het ergste is nog dat hij zijn nummers niet eens geloofwaardig weet over te brengen.
Nog voordat het nieuwe album This Is War verschijnt, toert 30 Seconds
to Mars door Europa. De band uit Los Angeles heeeft een hoog
´emo-gehalte´. Niet zo verrassend dus dat het publiek in de
uitverkochte Paradiso voornamelijk uit tienermeisjes bestaat. Nog
voordat er één noot is gespeeld ontvangen zij de band met een
oorverdovend gegil en rode lampjes die refereren naar het bandlogo.
Zanger/gitarist Jared Leto, die eerst doorbrak als filmster, speelt er
naar hartelust op in. Hij is gedurende de hele show, die slechts een
uurtje duurt, meer met zijn fans bezig dan met zijn muziek. Regelmatig
speelt en zingt hij zelfs helemaal niet. Dat is ook niet noodzakelijk.
Als hij niet zingt dan zingt het publiek wel.
Er is weinig mis met een frontman die graag in de spotlights staat.
Jared mist echter geloofwaardigheid. Het komt allemaal zo geforceerd
over. Zo neemt hij regelmatig slechts één slokje van een flesje water
om het vervolgens theatraal in de menigte te gooien. Ook houdt hij meer
dan eens een ellenlang pleidooi over hoe fantastisch het publiek en
Amsterdam wel niet zijn.
Door de aanwezigheid van Jared zou je bijna vergeten dat 30 Seconds To
Mars muzikaal gezien best een aardige band is. Vooral de ritmesectie
staat als een huis. Met nummers als The Fantasy en het zorgvuldig
opgebouwde Was It A Dream beschikt de band zelfs over een paar klasse
nummers. De rest van de set bestaat uit nummers die qua opbouw veel op
elkaar lijken. Muzikaal gezien is Jared de zwakste schakel.. Zijn hoge
stemgeluid verdrinkt in de het bombastische geluid.
Al zullen alle veertienjarige meisjes vrijdag op school ongetwijfeld
hebben verteld dat 30 Seconds To Mars de zaal plat speelde; de band kon
haar zwakte niet verbergen. Want 30 Seconds to Mars blijft niet meer dan een aardig bandje met een frontman die meer ‘wannabe’ dan rockster is. Milo Lambers
