The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble stijgt in Tivoli boven zijn eigen top uit

The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble stijgt in Tivoli boven zijn eigen top uit

the_kilimanjaro_darkjazz_ensemble.jpgTIVOLI, Utrecht
20 November 2009

Voor een potje dark ambient moet het natuurlijk doodstil zijn in de zaal en dat is het bij The [Law-Rah] Collective niet helemaal. Of het komt door de kwaliteit van de performance van het trio is moeilijk te zeggen, maar feit is dat de show kinderziektes vertoont. Wel goed is de accentloze stem van Hiekelien Van Den Herik die in het Engels verhalend de koude sfeer van de dark ambient extra benadrukt. Hoewel haar vocalen prettig in het gehoor liggen, is haar zangstem op het einde van set van mindere kwaliteit.

Advertentie

 

Jammer is het dat de muzikanten tijdens het laatste deel van de
uitvoering nog moeten overleggen wat er nog gaat volgen. Als een stel
onwennige ICT studenten blijft het trio vervolgens achter de laptops
staan. Het donkere karakter van de muziek zal in de huis- of slaapkamer
beslist zijn vruchten af werpen, maar met deze uitstraling blijft de
muziek van The [Law-Rah] Collective ergens hangen tussen het podium en
de zaal. 

Dan heeft het hoofdprogramma The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble haar
show professioneel gezien toch een stuk beter voor elkaar. De prachtige
visuals vermenigvuldigen de donkere en lome sfeer die de drie heren en
één dame met hun ‘darkjazz’ produceren alleen maar. Iedere muzikant
gaat volledig op in wat hij bijdraagt aan het geheel dat het Ensemble
vanavond uitstraalt. 

Dat het geheel groter is dan de som der delen blijkt op de presentatie
van het laatste album Here Be Dragons maar al te goed. De muziek is
tot in de puntjes uitgewerkt en meer dan een uur lang wanen we ons in
het Kilimanjaro gebergte tijdens een nacht met volle maan. Jason
Kohnen
, de man achter Bong-Ra, is de bekende van het kwartet, maar
Charlotte Cegarra steelt vanavond met haar zang de show. 

Is het niet haar achtergrondzang die de ambience van de ‘darkjazz’
vult, dan zijn het wel de momenten dat ze elegant naar de voorgrond
schuifelt om de lead vocalen op zich te nemen. Als een volleerde jazz
zangeres (inclusief de mimiek op haar gezicht) laat ze de zaal smelten
met haar indrukwekkende performance. De betoverende klanken van beats,
blaasinstrumenten, gitaar en (contra)bas doen de rest. Maurice van der
Heijden

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in Live Recensies. Bookmark de permalink.