PARADISO, Amsterdam
Zaterdag 21 november 2009
Op zaterdag staat de liefhebber van psychedelische gitaarrock stipt om half zeven tegen het podium aangeplakt in de bovenzaal van Paradiso. Gisteren konden noise freaks buiten zinnen raken bij A Place To Bury Strangers, The Twilight Sad en Alberta Cross. Vanavond is het weer genieten bij Four Dead In Ohio. De Britse band heeft een donkere swampy sound en een uitstekende zanger die je meevoert in zijn psychedelische trip.
Luchtiger is de prettig gestoorde Beth Jeans Houghton And The Hooves Of
Destiny uit Newcastle. Als singer/songwriter Beth tijdens de
podiumopbouw staat te klungelen met snoertjes is ze al een
bezienswaardigheid voor de fotografen, vanwege haar blonde suikerspin
pruik, korte jurkje en hoge naaldhakken. De extravagante dame heeft een
mooie stem. Ze oogt nog jong en onervaren, maar haar geklungel is ook
grappig en charmant.
The Boxer Rebellion uit Londen heeft net een tweede album Union
uitgebracht. De band is niet zo stoer en rebels als hun naam doet
vermoeden. De heren pakken het groots aan, stadionrock met invloeden
van U2, Radiohead, Snow Patrol en Chris Isaak. En zoals vaker met
stadionrockers, het werk zit goed in elkaar maar er je mist de
eigenheid, intimiteit en spanning.
Kid Harpoon weet wel hoe je een intieme set neer zet. De
singer/songwriter, uit Kent, heeft in september een leuk debuutalbum
Once uitgebracht. Vanavond speelt hij de liedjes van zijn album in een
sobere versie en staat hij alleen op het podium met zijn akoestische
gitaar. De jonge meisjes aan zijn lippen. Met een glimlach en een
knipoog weet deze ontwapende troubadour de aandacht van de luisteraar
vast te houden. Kid is nog geen Tom Petty of Bob Dylan, maar hij kan
zeker tot een grootheid uitgroeien. Luister maar eens op MySpace naar
zijn liedje Stealing Cars.
Ik hou van soul, ik hou op zijn tijd van disco, maar het hoge
vibrerende stemgeluid van Hyden Thorpe, de zanger van Wild Beasts, trek
ik niet. Veel London Calling bezoekers vinden het optreden van de
dancepop formatie uit Engeland wel mooi, want de zaal blijft vol. Ik ga
op zoek naar een kop zwarte koffie. Is Wild Beasts wel jou kopje thee,
dan kun je altijd nog het nieuwe album Two Dancers aanschaffen.
Weer de trap op naar boven, na een London Calling festival kun je de
sportschool gerust een weekje achterwege laten. Nog een band uit New
York die de naam Violans draagt. De band laat zich beïnvloeden door het
werk van onder andere Killing Joke, The Zombies en Sonic Youth. Het
optreden is niet slecht, maar mist overtuigingskracht. Vlees noch vis.
De jonge honden van Bombay Bicycle Club hebben een enthousiaste
fanschare meegebracht. Het bandje speelde al eens eerder op London
Calling en mag vanavond terug komen. Ze hebben pech, in het begin is er
iets goed mis met het geluid. Het lijkt alsof ze elkaar niet kunnen
horen en vooral de drummer heeft problemen. De Londense boys spelen
stug door. De fans steunen de band door dik en dun en zo komt het op
het einde toch goed. Ze verdienen een herkansing en mogen van mij nog
een keer terug komen naar Paradiso.
Vanavond staat er een zeven op het London Calling rapport. Haika Nanninga
