BIBELOT, Dordrecht
26 november 2009
Livereview: A Wilhelm Scream, Rentokill, Drunktank
Een nieuwe EP moet natuurlijk gepromoot worden. De heren van A Wilhelm Scream zijn na een jaar dus weer te zien in Nederland. In de kerk der muziek – Bibelot in Dordrecht – speelt de Amerikaanse melodische hardcore formatie afgelopen donderdagavond naast het dak ook de kerktoren eraf. In deze galmzaal is het moeilijk goed geluid te produceren, maar samen met Rentokill uit Oostenrijk en Drunktank uit ‘ons eigen kikkerlandje’ is hier vanavond weinig sprake van.
De eerste versen komen van de hand van Drunktank. Deze vier Hagenezen warmen de koude kerk op met vlammende melodieuze punkrock. Vergelijken zijn al gauw gemaakt met This Is A Standoff en No Fun At All met nummers als Apocalypse Now, Mother Russia en Last One Standing. Enkele keren wordt de ruimte voor het podium compleet leeggeruimd door een aantal moshers, maar het blijft nog redelijk rustig. Een zeer vermakelijk voorprogramma te zien aan de enthousiast meedeinende hoofden.
Als Rentokill aan het soundchecken is loopt de ruimte weer vol. Iedereen heeft even tijd gehad om te roken of even drinken te halen, en komt weer voorin de kerk kijken en luisteren. De vlotte punk van Rentokill neemt vaker uitstapjes naar metal, maar haalt de snelle melodielijnen geen enkel moment eruit. De politieke punkers vallen naast hun energieke songs ook qua performance op. De blauwharige zanger Jack en bassist Walter maken de nodige sprongen op het podium. Tussen nummers als Step Over The Wall en Political Aspect Of Unpolitical Thinking preken de heren ook nog voor het kraken. Een leuke toevoeging aan de set is een nieuw nummer wat richting folk/country gaat en daardoor een goede swing heeft.
De oplettenden hebben de leden van A Wilhelm Scream al in en om de zaal zien lopen, en tijdens de voorgaande bands waren ze ook te zien aan de zijkant van het podium. Nu de band zelf moet spelen staat het helemaal vol in de kerk. Zonder veel gedoe begint het vijftal aan Jaws 3, People 0. Soms schieten er slordigheidfoutjes in (langzamer gespeelde basriff, te vroeg ingezette zang en de weg kwijt bij een gitaarsolo). De New Bedfordse formatie weet de fouten wel te maskeren en blijft in hoog tempo doorspelen. Oude nummers als Dreaming Of Throwing Up en When I Was Alive: Walden III worden toegevoegd aan een set waar ook nieuwe nummers aan bod moeten komen. Skid Rock en Australias worden vanavond gespeeld, maar niet iedereen kan hierbij meezingen. Al het andere werk wordt echter volop mee geschreeuwd. Als A Wilhelm Scream na vijftien nummers na Famous Friends & Fashion Drunks het podium verlaat kan het publiek nauwelijks nog roepen om een toegift. De mis van vanavond is na het laatste nummer, We Built This City! (On Depts And Booze), ten einde. Gezegend kan het publiek weer naar huis na deze kerkdienst. tekst Ian Schram
