AB, Brussel
3 december 2009
Lang geleden dat we nog eens naar Daan zijn gaan kijken. Daan Stuyven, de godfather van de bombastische Belgenpop, maakte zelf een transitie door van underground rocker bij Dead Man Ray tot synthpopkoning met dansvloerbommen als Housewife en Victory. In een opzichtige witte smoking en met een goed uitgeballanceerde band deed hij zalen ontploffen.
De laatste jaren komt echter steeds vaker zijn liefde voor pure songs
naar boven. Regelmatig doet Daan solo-concerten met enkel piano en een
streepje akoestische gitaar. Ook maakte hij ingetogen filmmuziek en
initieerde hij het project waarbij hij met Axelle Red en Geike Arnaert
de Belgische charmezanger Bobbejaan Schoepen eert.
Vanavond staat hij er echter – in een stijlvolle zwarte smoking – met
een voltallige band, klaar om ons nummers te brengen van zijn laatste
album Manhay, evenals tracks uit zijn bewogen muzikale geschiedenis. Na
de opener Decisions van Manhay volgt een heerlijk zigzaggende rit langs
de vele hoogtepunten uit de Daan-catalogus. Al vroeg in de set wordt de
nieuwe Johnny Cash-achtige single Icon ingezet, welke enthousiast
onthaald wordt door het publiek. Via onder andere Landslide uit de Dead
Man Ray-dagen en Flower Of Shanghai van Bobbejaan Schoepen, belanden we
even later weer in de hallucinante, dansbare trip die Daan op het
hoogtepunt ervan Victory deed ophoesten. Happy memories bedwelmen hier
enigszins uw journaliste van dienst. De nostalgie wordt compleet als
Gregory Frateur (Dez Mona) een paar nummers mee komt zingen.
Het eerste bisnummer is Grant Lee Buffalo’s Fuzzy. Daan begint solo op
gitaar en zang, terwijl achter hem de rest van de band weer achter z’n
instrumenten kruipt om vol in te zetten bij het refrein. Als kers op de
taart schaart de band zich in een halve cirkel rond de microfoon om een
a capella-versie te brengen van Icon. De zaal is laaiend enthousiast en
daardoor moeilijk te sussen, wat een beetje jammer is, want de
uitvoering is natuurlijk ietwat fragiel.
Al met al heeft Daan bewezen dat de band op volle kruissnelheid is en
de man Daan Stuyven genoeg muzikale flexibiliteit bezit om nog een
flink aantal decennia mee te gaan. Saskia Videler
