{mosimage}HEINEKEN MUSIC HALL, Amsterdam
11 december 2009
‘Kyteman: Blow the whistle on ‘em,’ rapt de anderhalf uur eerder uit Zuid-Afrika teruggevolgen Blaxtar ten overstaan van 5.500 fans in de HMH. The term whistleblower derives from the practice of English bobbies (policemen), who would blow their whistles when they noticed the commission of a crime. En een misdaad tegen de menselijkheid is het: dit (voorlopig) einde van Kyteman’s Hiphop Orkest.
Een moeilijk afscheid ook vanwege de sentimenten. Gelukkig blijven, na vanavond, het extreem goed ontvangen en verkopende album The Hermit Sessions en een recent verschenen (prachtige) live-registratie op DVD achter. Ze zullen ons herinneren aan dit spectaculaire, en in elf maanden tot legendarisch verworden, project. In de catacomben van de HMH is het naar verluidt al de hele dag een emotionele bedoening.
Kyteman heeft besloten er op het podium niet al te veel over te zeggen, zo laat hij het massaal toegestroomde publiek halverwege de set weten. In plaats ervan laat hij opnieuw de geweldige tracks van het album, aangevuld met twee jams van hem en zijn enorme berg van ruim twintig zwaar getalenteerde muzikanten, voor zichzelf spreken. Met zijn kenmerkende lichaamstaal zal hij deze afscheidsavond toch opnieuw meer overbrengen dan duizend woorden kunnen vertellen. ‘Kill your own darlings’, want na vanavond gaat Kyteman verder.
De als dubbel- en afscheidsconcert aangekondigde avond van C-Mon & Kypski en Kyteman’s Hiphop Orkest mag de boeken in als uitzonderlijk binnen de geschiedenis van de Nederpop.
C-Mon & Kypski maakten de dertienjarige Kyteman wegwijs in de muziekwereld en daarmee de keuze hen de avond te laten openen een volkomen kloppende. De Utrechters spelen vanavond, ook al, alsof hun leven ervan afhangt maar stellen zich tegelijk onderdanig op. Want juist zij weten ook wel dat het publiek voor de ‘Grote Kleine Vriend’ is gekomen.
Een door blacklights opgelicht skelet trapt voor een muisstil publiek de avond af en laat met handgebaren alle ondersteunende visuele aspecten alvast even oplichten. Zeker bij de eerste twee nummers zijn die ook nodig om het publiek bij de les te houden. C-Mon & Kypski klinken dan nog als een matige coverband van zichzelf. Dat slaat al om wanneer de heren toekomen aan Ghouls ‘n Ghosts en vanaf daar gaat het feest los.
Er blijkt gekozen om het beperkt te houden tot voornamelijk nummers van de vorige succesplaat Where The Wild Things Are. Als vervolgens tijdens de eerste noten van radiohit Make My Day de herkenning bij het voltallig publiek toeslaat, terwijl Pete Philly als kantoorjerk nog even vluchtig op één van de videoschermen voorbijschiet, vult de band en een halve zaal de teksten al aan. Wanneer daarna Benjamin Herman en zijn blazers ten tonele verschijnen voor deelname aan twee nummers, is het Circus C-Mon & Kypski compleet en de zaal op stoom voor de aangekondigde crematie die hierna voltrokken moet gaan worden.
Wat een week aan voorbereiding heeft gevergd en on stage volgt mag met groot respect de overgang van het jaar worden genoemd. Terwijl C-Mon & Kypski, nog staande voor hun vier stageblokken aan apparatuur en als wilde beesten springend, het publiek bedanken, loopt de muziektape door. De video schermen worden opgetrokken en over de vloer schuiven, als in Holiday on Ice, twee bergen aan Orkest-instrumentarium door en in elkaar. Binnen een minuut zorgen HMH-technici en crew er zo voor dat alles in gereedheid staat voor de man van het jaar.
{mosimage}Zijn opkomst is er werkelijk één om kippenvel van te krijgen. Tussen rookwolken, wit-blauw licht en met een emotie alsof er zojuist eerst een Elfstedentocht is afgelegd, schuifelt de kleine gestalte van Kyteman ten tonele. De HMH juicht met een intensie alsof nu pas blijkt dat Michael Jackson, Ghandi en Jeff Buckley toch nog onder ons zijn. De show die volgt is er één om nooit meer te vergeten.
Na de grote doorbaak tijdens EuroSonic, een eerste spannende festival-optreden tijdens Paaspop Schijndel, alweer een overtreffende show op Pinkpop, talloze andere gigs tussendoor en uiteindelijk die overtreffende trap, in een stampvolle Lowlands Alpha-tent inclusief uitpuilende publieksflanken, is het eindresultaat vanavond nóg weer een tandje beter, en niet alleen vanwege het extra sentiment van de laatste keer. Want iedereen weet: het Hiphop Orkest gaat vanavond dood in Nederland, lang leve Kyteman. De hiphopvanger van de polder is ready for the world. Klaas Leegwater
Foto (HMH): Bente Bollmann
Video (Youtube): stef1256 / san85amsterdam / TheYondergirl
