WATT, Rotterdam
12 december 2009
Er komt heel wat kijken bij een setombouw. Ruim een half uur gesjouw van instrumenten, gefriemel met snoertjes en microfoons en bij een band als De Staat komt daar ook nog het testen van een koebel bij kijken. Niet je alledaagse gang van zaken. Maar vanavond hoort het er allemaal bij.
De Staat heeft een van de beste albums van het jaar afgeleverd (zo niet
de beste, red.) en alle popmedia zijn lyrisch. Het moge duidelijk zijn
dat het een goed jaar was voor de band. Na een zomer lang de festivals
af te hebben gereisd, zijn de poppodia aan de beurt.
Vanavond in Rotterdam gaat even na negenen het licht op concertstand en
is het eindelijk tijd voor een bak heerlijke herrie. Meteen start de
band vol gas om het hoge tempo vervolgens niet meer los te laten. Het
publiek wordt nog even gefilmd door de bassist. Het enthousiasme is
zodoende voor eeuwig vastgelegd!
De donkere sound van de band wordt tijdens de liveshow voornamelijk
gevormd door de indrukwekkende stem van zanger Torre Florim en de dik
aangezette bastonen van de bassist. De overige bandleden doen echter
totaal niet voor hun collega’s onder. De drums worden strak uitgevoerd,
de koebel en toetsen maken het geheel net even interessanter en de
leadgitarist is zo getalenteerd en behendig dat hij het geheel naar een
nog hoger niveau tilt.
Het publiek reageert enthousiast op de songs en danst en springt lekker
mee. Er wordt zelfs een poging gedaan tot een stagedive, maar die houdt
niet lang stand. Bij de hit The Fantastic Journey Of The Underground
Man wordt er luid meegezongen. De sfeer in de zaal is goed en op het
podium laten de bandleden geen centimeter onbenut.
Als verassing komt zangeres Roos ‘Roosbeef’ Rebergen een nummer van de cd De Speeldoos
meezingen. De liedjes op dat album zijn geschreven door jonge mensen
met een verstandelijke beperking. Het lied zorgt voor een aangename
afwisseling in de set.
Na ruim een uur spelen wordt Wait For Evolution ingezet en aangekondigd
als laatste lied van de avond. Met een langgerekte versie van het
nummer komt de show bijna tot een eind. Een toegift laat uiteraard
niet lang op zich wachten. Na een korte stilte op het podium komt de
band weer terug om te doen waar hij goed in is: knallen. Als het podium
na enkele songs weer verlaten wordt, gaan enkele bezoekers al naar de
uitgang. Toch komen de heren nogmaals terug voor een tweede toegift,
hierbij vergezeld door Roos. Het zorgt voor een oorverdovend eind aan
een spannende show. “Ik geloof dat 2009 het jaar van De Staat was. Zal
2010 nog een jaar van De Staat worden?”, vraagt Torre zich af. Laten we
het hopen! Susanne Kooijman
