DOORNROOSJE, Nijmegen
17 december 2009
In Australië valt geen sneeuw. Daarom zijn de vijf mannen uit Melbourne die The Temper Trap vormen even in de war, als ze in Nijmegen arriveren. Zoals bijna overal in het land, ligt er een paar centimeter sneeuw vandaag. “Hoe zijn jullie hier gekomen?” vraagt zanger Dougy Mandagi. Het publiek roept “Ski’s!” of “Met de slee!”. Mandagi: “We came by reindeer. Rented some from Santa.”
In een interview zei Mandagi ooit eens dat hij meer moeite heeft met kleine zalen, omdat hij zich kwetsbaarder voelt. Toch lijkt daar inmiddels verandering ingekomen, want hij rijgt de grapjes aaneen met de meest serieuze teksten en nauwgezet gitaarwerk.
Toch is het duidelijk dat de band eigenlijk te klein is voor een zaal Doornroosje, die dan ook uitverkocht is. En ondanks het slechte weer, lijkt het ook echt helemaal vol. Op het debuutalbum Conditions klinken al enige arena-ambities door, maar live komen ze glashelder naar voren. En het zijn geen onterechte ambities. De nummers (met name Love Lost, Drum Song en radiolieveling Sweet Desposition) zijn eigenlijk stuk voor stuk ijzersterk. Dat de bandleden goed hebben geluisterd naar Radiohead en Massive Attack en daar een flinke schep indie bij doen, staat buiten kijf.
Misschien duurt het nog een album, maar dan rijdt de tourbus van The Temper Trap Nijmegen voorbij. De bandleden zullen minzaam een blik werpen op Doornroosje, op weg naar hun uitverkochte show in het Gelredome. tekst Koen Verhelst
