(MOSHI MOSHI/V2) Folktronica, de combinatie van folk en laptop, is inmiddels een ingeburgerd begrip. Het idee is aantrekkelijk maar vaak blijft het elektronicagedeelte steken in knisperbeats of het vullen van leegte met cosmetische effecten. James Yuill is nog onmiskenbaar een zanger die zijn liedjes maakt met de gitaar, maar op zijn tweede album krijgt de elektronische bas zowaar wat gewicht mee en wordt er op single No Pins Allowed gehint naar een kruisbestuiving met de sentimentaliteit van rave zoals de Duitser Popnoname dat zo mooi kan. Al met al een intrigerende melancholische plaat en een stap voorwaarts voor het jonge genre. Omar Muñoz Cremers
Advertentie
