(DISCOGRAPH/PIAS) Doorgaans houden de meeste muzikale jongetje/meisje-duo’s bij hoog en bij laag vol dat ze in hun privéleven niet met elkaar flikflooien, maar Frans tweetal John & Jehn komt er gewoon openlijk voor uit: ja, ze zijn een koppeltje.
Toch is relationele klefheid gelukkig ver te zoeken op dit gelijknamige debuut dat nadrukkelijk beïnvloed is door de nodige übercoole cultnamen. Serge Gainsbourg en The Velvet Underground hebben hun stempel op deze composities gedrukt, maar ook The Jesus & Mary Chain en The Kills zijn nooit ver weg.
Advertentie
Die laatste vergelijking is vooral een fysieke, want qua songmateriaal klinken John & Jehn vooral drony, bezwerend en lethargisch daar waar Jamie en Alison meer leunen op garagerock, samples en de nodige dansritmes. Stilistisch gezien zijn er wel raakvlakken tussen beide tweetallen: ook hier is de jongen onderkoeld en afstandelijk, terwijl het meisje een sensuele uitstraling heeft. Die wisselwerking vormt trouwens ook gelijk de magie waar veel duo’s het van moeten hebben: het good cop/bad cop-principe. Hij praat/zingt op ijzige toon, waarna zij hees in je oor fluistert. Vuur en water. Als we met een kritisch oor luisteren moeten we constateren dat niet alle songs nog weten te overtuigen, maar als het klikt (singles Fear, Fear, Fear en 20L01 en het bijtende Lady Spider) werkt dit concept wel verdomde goed.
Eventuele eenvormigheid wordt trouwens handig gemaskeerd doordat de tien liedjes verdeeld zijn over twee schijfjes, juist ja, de John- en de Jehn-kant. Als je ook maar een beetje een zwak hebt voor stijlvolle, uiterst gure filmnoir-pop zou je bijna gaan denken dat deze sonische natte droom op de tekentafel speciaal voor jou bedacht is. John en Jehn zijn namelijk te cool voor woorden. Maar laat dat je vooral niet afschrikken. Arnold Scheepmaker
