(STEAMHAMMER/SPV/ CNR) Nooit gedacht dat ik het woord subtiel nog eens zou gebruiken in een recensie van Nashville Pussy. Toch kun je er op From Hell To Texas niet omheen dat de band subtieler uit de hoek komt dan normaal. Schrik niet, de band levert nog steeds de ideale soundtrack voor een stripclub af, maar het is gewoonweg nog beter gedaan dan voorheen.
Blain Cartwright en co. mogen dan graag de neuzen voldouwen en zich onder tafel zuipen, muziek maken nemen ze daarnaast uiterst serieus.
In plaats van alles in de overdrive te zetten, heeft de band voor een ietwat meet traditionelere sound gekozen. Misschien is het de invloed van Willie Nelson (want in zijn studio is alles opgenomen), maar het is in ieder geval een zeer goed besluit geweest. Gitariste Ruyter Suys is nog nooit zo goed uit de verf gekomen. From Hell To Texas swingt als een knalharde siliconen tiet en glijdt er in als een glas Jim Bean. Op I’m So High krijgt de band assistentie van Danko Jones en in Lazy Jesus komen de roots van dit kwartet duidelijk naar voren getuige de slide-gitaar en mondharmonica. Geweldige cockrock met een vette roots injectie voor de broodnodige afwisseling. Sicco Roukema
