(VICE/PIAS) Na het voor Black Lips-standaarden enigszins gepolijste Good Bad Not Evil is het nieuwe album van de groep weer ouderwets rafelige garagerock. De “flower punk” van de Black Lips klinkt weliswaar iets meer trippy dan de voorganger (een vleugje Velvet Underground), het blijft vooral binnen het rammelende referentiekader van de Back From The Grave-compilatieserie. De jengelende fuzzgitaren, druggy vocals, middengolf-geluidskwaliteit: het klinkt allemaal als een verloren gewaande demotape van een rommelig beginnend midwest highschoolbandje, dat als een soort sixties variant van The Libertines aan alle kanten rammelt, maar er mee weg komt omdat het wel onweerstaanbaar rockt. Lodewijk Reijs
Advertentie
