Het Schotse Broken Records maakt melancholische, op het eerste oor soms iets te aanstellerige indierock, die lijkt op The Veils, maar dan symfonischer, folkier (denk aan The Pogues meets Kaizers Orchestra). Soms staat de versnelling in een melodieuze overdrivestand, zoals The Tindersticks dat soms doen. Nearly Home, de eerste song van het album, heeft epische trekken. Een mooi, zich als een rondo herhalend thema van cello’s en violen maakt het een zeer spannende song, die magistraal eindigt. Het doet me zelfs wat aan Big Country en The Simple Minds denken. Lang, lang geleden, in de vorige eeuw allemaal.
Het zeer kundig gebruik van cello, viool en andere klassieke
instrumenten maakt de muziek heel bijzonder, zeker in combinatie met de
zeer precieze, en van emotie bolstaande falset van vocalist Jamie
Sutherland. Meesterlijk is het ingetogen pianonummer A Promise, met
wederom een episch einde. John Min
