(VIVA HATE) Waarom zingt die jongen alsof hij helemaal niet begrijpt wat hij zingt? Niet scherp, te vlak en uit de tel. Dat is wat ik me afvraag na het beluisteren van de eerste song van deze Duitse singer/songwriter, die na een carrière als junk en postbode nu rust vindt in ietwat zouteloze, krachteloze en van dynamiek gespeende alt.country. Anders dan dat kan ik het niet typeren.
De liedjes missen stuk voor stuk spanning en diepte, ondanks of
misschien juist vanwege het misplaatste gebruik van een niet heel goed
bespeelde slideguitaar en een regelmatige opduikende, wat bloedeloos
bepingelende rhodespiano. Er zal toch wel iets goed aan zijn, want bij
onder meer altcountry.nl kreeg de cd een vrij goede recensie. Hmm…
vooruit: Oblivion is een intiemer en intenser nummer met wat meer
diepgang, dat misschien in de verte een zweem van vergelijking met
Thomas Dybdahl, Whitest Boy Alive of Brigth Eyes kan rechtvaardigen.
Maar verder? Nee, sorry eh… Entschuldigung Robin Tom. John Min
