(MERCURY/UNIVERSAL) Ah, de zogenaamde ‘koningen van de vernieuwing’ hebben weer een nieuwe plaat gereed. Voor een band die grossiert in volstrekt overbodig gejam dat door massa’s wannabe intellectuelen bij voorbaat al heilig is verklaard, lijkt het alsof de groep zich op Octahedron wat meer inhoudt. Onnavolgbare onzinpassages zoals ik ze nog knarsetandend van vorig plaatwerk herinner, blijven goeddeels uit. Alsof The Mars Volta zich wat meer op liedjes wilde richten in plaats van te proberen zoveel mogelijk muzikaal gepiel op een album te proppen. Op zich is dat lovenswaardig, helaas is deze verzameling ‘Pink Floyd meets new age progrock’ nauwelijks pakkend en soms ronduit saai. Ach ja, er was prima mee in slaap te komen. Miguel Thannhauser
