(DOMINO/MUNICH) Ga er van uit dat het beeld dat je van Arctic Monkeys hebt door beluistering van Humbug compleet zal veranderen. Er staan namelijk wel momenten op die doen denken aan de voorgangers, maar deze derde cd is toch vooral: Anders. Volwassener, moodier, vuiger, romantischer en bovenal ondoorgrondelijker. Dangerous Animals heeft in het begin bijvoorbeeld iets weg van Fake Tales maar daarna transformeert de song door de nodige twists tot een heerlijk gruizige LA-desert tune. Terwijl de intieme delta-blues/alt-country van Secret Door je vochtige ogen zal bezorgen. Dus zal Humbug vermoedelijk eerder dromerige thuisblijvers dan op-en-neer-springende indie-kids bekoren. Heerlijk grillig, maar bedoeld voor een volstrekt andere doelgroep!? Arnold Scheepmaker
