{mosimage}(DINO MUSIC / EMI) Cd-recensies moeten vooral over muziek gaan. Maar bij Anouk is die muziek eigenlijk altijd onlosmakelijk verbonden met haar grillige persoonlijkheid. Zeker in het geval van For Bitter Or Worse, haar nieuwe cd die op 18 september is uitgekomen. Die staat namelijk boordevol met songteksten die ze geschreven heeft toen haar relatie met The Anonymous Mis (Postman) net op de klippen was gelopen. Sterker nog, op het eerste gehoor staat er niet een nummer op wat daar niet over gaat.
Behalve eerste single Three Days In A Row natuurlijk, want die gaat over
rapper Unorthadox, haar nieuwe liefde. Een jongen die ze kent sinds
2000 toen hij al even in de clip van Michel voorbij kwam. Nu zit hij
ook weer in de video van Three Days In A Row en mevrouw Teeuwe heeft
zelfs al levensgroot Dox op haar arm laten tattoeeren. Jaja, die laat
er geen gras over groeien!
Al deze intriges maken Anouk tot een boeiende persoonlijkheid, dus is
het extra jammer dat ze tekstueel niet echt in staat is om haar
gevoelens om te zetten in sprankelende teksten. Heel af en toe heeft ze
het wel helemaal bij het juiste eind, maar meelezen in het tekstboekje
leidt meer dan eens tot plaatsvervangend schaamtegevoel. Je gevoelens
mag je best recht door zee en zonder opsmuk verwoorden, maar de
cliché’s zijn op For Bitter Or Worse soms wel erg tenenkrommend.
Desondanks weet ze je wel altijd te raken, voornamelijk dankzij haar
geweldige stem en enorme timbre. Daarmee groeien de single, de
titeltrack en 8 Years uit tot krachtige tracks, hoewel haar samenwerking
met het producer/composer duo Tore Johansson en Martin Gjerstad me qua
sound niet echt weet te bekoren. Zeker niet in combinatie met de bij
vlagen ronduit afgrijselijke achtergrondkoortjes van Trijntje
Oosterhuis en twee soortgelijke NL-soul-miepen.
Probeer je daar
doorheen te luisteren dan zijn vooral de albumtracks die wat meer in de
schaduw staan de moeite waard. De Lenny Kravitz-achtige sixties tune In
This World mag er zijn, Lay It Down en Walk To The Bay swingen lekker
en het met Tjeerd van Voicst geschreven Today zou een gewaagde
single-keuze zijn. Dansbaar, beukend en hedonistisch is het Anouk op
haar best. Zonde dus dat die andere samenwerking met Bomhof (Woman)
vies tegen valt. En zo blijf je bij beluistering van For Bitter Or
Worse heen en weer schakelen tussen positieve en negatieve
constateringen. Het artwork is cool, het Heeren van Aemstel gehalte
niet en net als je met haar meeleeft zingt ze bijtend ‘ it ain’t hard
to find a new lover’ en mag je haar opeens een stukkie minder. Anouk
dus, de stoere meid, de trotse moeder, de stout kijkende, krachtige
podiumdiva, de enige dame die kinderrijmpjes schrijft waarbij je,
louter door de manier waarop ze ze zingt, toch een traantje moet
wegpinken. Arnold Scheepmaker
