(KITCHENWARE / PIAS) De derde worp van de Britse Editors heeft niet enkel een wondermooie naam gekregen; het is tevens zonder twijfel het (voorlopig) magnum opus. Een plaat die trouwens getuigt van bijzondere heldenmoed. Want zeg nu zelf; Editors groeide met voorgangers The Back Room en An End Has A Start reeds uit tot een subliem klinkende band, waarin het gitaargeluid zoniet een cruciale, dan toch op zijn minst een bepalende rol speelde.
Maar wat doen de heren, die vanuit Birmingham intussen zijn uitgezwermd
over Londen en New York? Gitaren volledig overboord gooien om plaats te
maken voor synthesizers en drummachines… Dat resulteert in een
ijzersterke ketting van negen songs waarin geen enkele keten ook maar
het predikaat ‘matig’ verdient. Natuurlijk is Papillon een superhit die
elk stadion of festivalweide tot op de laatste rij zal beroeren, maar
ook Bricks And Mortar met dat opwindende openingsriedeltje, de
dreigende opener In This Light And On This Evening en Eat Raw Meat =
Blood Drool worden Editors-classics binnen afzienbare tijd. Editors is
een geolied en bijzonder evenwichtig vierspan zoals ook een band als U2
dat intussen al decennialang is. Ieder groepslid heeft een eigen mening
terwijl zanger/frontman Tom Smith eens te meer bewijst wat een
fantastische zanger hij wel is, met die dreigende, pulserende ondertoon
en prachtige songteksten die zijn nummers een haast episch karakter
geven. Kortom, een nieuwe supergroep staat aan het firmament voor zover
dat nog niet het geval was. Ik hoop dat u kaartjes heeft voor één van
de aanstaande concerten. Ruud Van De Locht
