(UNIVERSAL) Exact vier jaar na Rosenrot is het weer tijd om ons geheugen op te frissen met betrekking tot onze kennis van de Duitse taal. Rammstein is namelijk terug. En hoe! Eerste single Pussy (de enige song die ook Engelstalige slogans bevat) werd voorzien van een expliciete clip waarin we niet alleen de nodige tieten en sm-taferelen zien.
Nee zanger Till Lindemann scandeert zijn teksten staande voor een
levensgrote Duitse vlag en aan het eind zien we alle bandleden een keur
aan vrouwelijk schoon op zijn hondjes penetreren. Waarna de ‘pull-out’
en ejaculatie op de kont vanzelfsprekend niet uitblijft.
Niet echt een filmpje wat de clipkanalen rond het middaguur zullen
willen uitzenden. Maar wat geeft het? Sinds Frankie Goes To Hollywood
in de jaren tachtig met Relax en Two Tribes in de ban werd gedaan heeft
het niet uitzenden van videoclips bands alleen maar meer roem (en
tegenwoordig ook meer airplay via bijvoorbeeld www.thegauntlet.com)
opgeleverd.
Wat je je wel kunt afvragen: In hoeverre moet Rammstein het ook echt
hebben van dit soort controverses? Hoe interessant zouden ze zijn als
hun carrière niet vol zat met verwijzingen naar kannibalisme,
pornografie en totalitarisme? Zo op het eerste gezicht heeft
geassocieerd worden met de drama’s in Columbine en Beslan (wat de band
daarna zelf natuurlijk in alle toonaarden ontkende) ze qua
naamsbekendheid namelijk alleen maar goed gedaan. Ja, het zestal weet
handig gebruik te maken van de kortzichtigheid en overbezorgdheid van
de internationale massa-media.
Kijk je verder dan je neus lang is, dan weet je allang dat Rammstein
vooral een dolkomische shockrock-band is. Muzikaal vooral gewaardeerd
door mannen met lange haren en bierbuiken die van een portie stevige,
behoorlijk voorspelbare rock houden. De zesde cd Lieve Ist Für Alle Da verandert daar niet enorm veel aan,
hoewel de band zich dit keer wel waagt aan een paar opvallend
melodieuze zijstapjes. Wat bijvoorbeeld te denken van Frühling In
Paris, een welhaast romantische ballad met lichtvoetige drums, waarop
Lindemann ons opvallend zwoel toefluistert. Maar Waidmanns Heil (het
heil van de witte man?! Altijd en immer die dubbelzinnigheid in
Rammstein’s teksten) en Ich Tu Dir Weh hakken er met de botte bijl als
vanouds op los.
Over hakken gesproken: Het artwork doet middeleeuws aan en toont ons op
schilderachtige wijze een aantal adembenemende taferelen. Mollige,
Rubensiaanse vrouwen worden naakt op eettafels gelegd en vervolgens aan
stukken gesneden en door de bandleden verorberd. Eh… juist ja!
Opvallendste constatering hierbij is dat Rammstein één en ander zo
verbeeldt dat het eerder oogt als classicistische schilderkunst dan als
platte Amerikaanse horror.
En juist in die nuance, die dubbelzinnigheid schuilt de lichte dreiging
die de tanzmetal van de Duitsers fascinerend maakt. Daarnaast is Liebe
Ist Für Alle Da muzikaal gelukkig sterker dan de twee voorgangers en vormt het album
dus een prima vervolg op de eerdere ‘ theater-stukken’ Sehnsucht en
Mutter. En nu allemaal in koor: You’ve got a Pussy, I have a Dick ah,
so what’s the problem, let’s do it quick. Arnold Scheepmaker
