(SHOUT FACTORY/ADA GLOBAL LTD) De songs liggen lekker in het gehoor, de melodieën zijn soepel en de teksten verre van slecht. Toch is het vierde album van de Amerikaan Rhett Miller, in eigen land vooral bekend als frontman van alt.countryband Old 97’s, geen werkje dat je direct bij de dichtstbijzijnde platenwinkel vooraan in het schap wil leggen. Het mist simpelweg creativiteit.
Miller is een prima songschrijver,
maar heeft duidelijk de inbreng van zijn bandmaatjes van Old 97’s nodig
om verrassing in de arrangementen aan te brengen. Nu is het slechts een
aardige verzameling popliedjes met een paar positieve uitschieters
(Like Love, If It’s Not Love en Happy Birthday, Don’t Die), die lekker
weg luistert, maar niet overtuigt. Rianne van der Molen
