(TOP_NOTCH) Alles wat ex-wonderkind Typhoon aanraakt lijkt in goud te veranderen, en New Cool Collective-voorman Benjamin Herman beschikt over dezelfde Midas-gave. Je gezamenlijke product Chocolade noemen lijkt in dat licht misschien een beetje bescheiden, maar voor een gewaagde samenwerking als deze is een beetje voorzichtigheid wel op zijn plaats.
Hoewel, de twee speelden natuurlijk al eerder samen en daar Typhoon en
NCC beiden niet direct bekend staan om het halsstarrig vasthouden aan
hun beider muzikale genres (hiphop en jazz), is deze coöperatie
geeneens zo heel verrassend. Het resultaat lijkt dat in eerste instantie ook niet. Althans, wanneer
je enkel de openingstrack onder de loep zou nemen. Typhoons anthem
Bumayé, een nummer dat zich dankzij de trompet-sample juist uitstekend
leent voor deze krachtenbundeling, levert niet veel meer op dan een
voorspelbare opgepoetste versie van het origineel.
Daarna breekt de
beer gelukkig los. Op Licht Uit lijken de rapper en de jazzies voor
elkaar geschapen. Typhoon bouwt tijdens zijn verses gedegen de spanning
op, daarbij ondersteund door een heerlijk groovende beat, om vervolgens
in het refrein al zijn positieve energie eruit te gooien, terwijl
Herman zich uitleeft op zijn retro stylophone. A De Na Oso is eveneens
zeer sterk. Typhoon weet de aandacht tijdens de spoken word intro
gemakkelijk vast te houden, meer dankzij de intieme tekst dan door zijn
stijl overigens. Vervolgens krijgt NCC vrij spel, dat ingevuld wordt
door er flink op los te freaken. Op Chocolade helpen Ty’s vrienden van
de Fakkelbrigade mee om het derde prijsnummer op rij neer te zetten. De
EP eindigt met drie live-opnamen, waarvan vooral het mij onbekende
Naamval een waardevolle toevoeging is. Zal ik hem gewoon maar inkoppen dan? Deze Chocolade smaakt naar meer!
Klaas Knooihuizen
