De voortrammende punky electro-rock van Daily Bread

De voortrammende punky electro-rock van Daily Bread

daily_bread_1_foto_reinier_asscheman.jpgMijn zoontje (1 jaar oud) is fan van Daily Bread. Althans, als ik het door Jan Schenk (Hospital Bombers) geproduceerde debuut Well, You’re Not Invited van het drietal opzet begint hij spontaan door de kamer te stuiteren. Niet verwonderlijk, want drummer Stefan, bassist Chris en zangeres/keyboardiste Kimberly staan garant voor een fikse dosis voortrammende punky electro-rock. Hoe een eenjarige dat allemaal aankan?

Advertentie

Sterke melodieën, de sprankelende stem van Kimberly en een hoop
bliepjes tussen al die springerige ritmes. De komende maanden speelt
Daily Bread veel liveshows, dus doken we hun kleedkamer in toen ze hun
cd presenteerden in Paradiso.

Shot The Picture, jullie nieuwe single, is de laatste track op de cd. Een eigenzinnige keuze? Kimberly: “We wisten al vrij snel dat Put Your Shoes de eerste track moest worden…” Chris: “…en Shot The Picture de laatste, vooral vanwege de feedback op het einde.” Stefan: “Toen we een single gingen uitzoeken dachten we: waarom niet?” Kimberly: “Veel van onze nummers zijn toegankelijk, maar ook behoorlijk noisy. Daardoor kunnen we volgens mij een breed publiek aanspreken.”

Bij het interview valt op hoe Daily Bread echt een drie-eenheid is. Spontane, hippe kids die elkaar naadloos aanvullen en die hun hand niet omdraaien voor optredens in Schotland en Zwitserland. Chris: “In Schotland speelden we op een soort Eurosonic, maar er waren mensen in het publiek die de teksten meezongen!” Kimberly: “Het was heel tof. In Zwitserland liet de programmeur van het festival, die ons erg goed vindt, ons zelfs op het hoofdpodium spelen. Ja, we willen graag meer tourtjes in het buitenland gaan doen!”

De breaks in jullie nummers lijken belangrijk. Dan kan het publiek op adem komen. Kimberly: “Je kunt niet continu achter elkaar doorbeuken.” Chris: “Zo ontstaat er meer dynamiek, anders zou je als de Ramones klinken.” Lost is een afwijkende keytrack. Een intiem, bijna PJ Harvey-achtig nummer. Kimberley: “Mijn oma was overleden en daar had ik een gedichtje over geschreven.” Stefan: “Tot voor kort betekende live spelen vaak gewoon een half uurtje beuken en dan weer wegwezen.” Chris: “Maar voor onze eigen clubtour vonden we het belangrijk dat we een mooi rustpunt in de set hebben!”

About Birds And Bees heeft een lievere sound. Kimberly: “Daar zit meer orgel in, terwijl ik bij andere nummers meer synthesizer speel, dat klinkt stoerder.”
Je zingt: ‘I want to fuck you polite’. Euh… Lachend: “Dat nummer gaat over de ontbijt-en-ik-ben-weer-weg-relatie. Ik hoorde kennissen over one-night-stands praten en het klonk allemaal zo onpersoonlijk. Blozend: “Dus niet gelijk na het neuken de deur uit sneaken, maar op zijn minst even blijven ontbijten!” tekst Arnold Scheepmaker foto Reinier Asscheman

Livedata 31 oktober Metropool, Henglo 14 november Frontsite Rock, Den Helder 20 november Fenix, Sittard 21 november De Popcentrale, Dordrecht 26 november Merleyn, Nijmegen 28 november De Klos, Emmeloord 4 december Atak, Enschede 11 december State-X New Form @ Paard van Troje, Den Haag 12 december Xinix, Nieuwendijk 17 december Effenaar, Eindhoven 18 december De Spot, Middelburg 19 december het Bolwerk, Sneek

Gerelateerde berichten:

Dit bericht is geplaatst in interviews. Bookmark de permalink.